13-11-07

Mijn drie sterretjes

Dat ik onderteken met drie sterretjes is niet uit geheimdoenerij. Het zijn drie echte sterretjes, mijn sterretjes.

Mijn eerste sterretje was helemaal niet gepland. Groot was de verrassing, want het was nog veel te vroeg daarvoor. Daar sta je dan. Wat moet je doen? Met een toekomst waarin nog veel gestudeerd moest worden en een kalverliefde die misschien de volwassenheid niet zou halen. Schande voor de familie en een hoop zorgen erbij. Ik liet het nodige doen en mijn sterretje werd daarna een beetje doodgezwegen. Vergeten heb ik nooit gedaan. Het verlangen is daarna nooit meer weggegaan.

Acht jaar en één nieuwe grote liefde verder. Mijn verlangen werd eindelijk vervuld. Kon ik dan nu misschien iets terug doen voor wat ik gedaan had zovele jaren terug? Werden mijn zonden vergeven? Maar mijn tweede sterretje mocht niet zijn. Het was al snel duidelijk dat er iets mis was... in alle stilte werd het weggehaald. Hoe pril ook, het liet een leegte achter. Het eerste beertje had ik al gekregen en hou ik nog steeds dicht bij mij.

Vijf maanden later was het weer zover. Voorzichtige blijdschap nu. Maar ik voelde het al. Ik voelde het gewoon. Dat ik er zo fysiek van afzag, was ook niet echt normaal. Mijn vrees werd bevestigd. De procedure van dagkliniek kende ik ondertussen al. Mijn derde sterretje... waarom? Ook de relatie was gedoemd onder zoveel verdriet.

Nu, twee jaar later, lijkt de buitenwereld mijn sterretjes vergeten te zijn. Wat had ik mij er geweldig doorgeworsteld. Wat had ik een courage getoond! Natuurlijk, ik ben niet het type dat m'n hoofd laat hangen. Maar toch huil ik nog stilletjes om mijn sterretjes... omdat ze niet mochten zijn, omdat ik zoveel liefde wilde geven en ik niet mocht, omdat ik niet weet of ik het ooit zal mogen.

19:57 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

welkom Je mag schrijven zoveel je maar wil.
Het is tenslotte jouw blog.
Het kan maar deugd doen !

Je 3 sterren blijven bestaan!

Gepost door: °Ch | 13-11-07

dag lieve "lentesneeuw" ja, ik ken het liedje heel goed van Marco Borsato, omdat het verleden jaar in de lente precies mijn gevoelens vertolkte: terwijl alles bruiste van nieuw leven voelde ik alleen maar hartepijn en zelfs het warme zonlicht bezorgde me tranen.. alle geluk was alleen herinnering!
Ik krijg nu ook een beetje de tranen in de ogen bij het lezen van jouw drie sterretjes en ik begrijp je heel goed in "het wegsteken van verdriet voor de buitenwereld": die verdraagt dat niet lang, hé?

ps. mijn levenslied is "vlinder" ook van Marco:
"..het komt allemaal goed ***
wacht nou maar af wat de tijd met je doet..".
heel veel liefs en sterkte gewenst.

Gepost door: luna llena | 13-11-07

@ luna Bedankt hoor. Doet deugd wat (h)erkenning te lezen. Hoop dat Marco gelijk krijgt :o)
Lieve groetjes terug

Gepost door: *** | 13-11-07

:s Jij vergeet nooit jouw sterretjes meiske, want ze stralen hoe dan ook in je hartje!
En jouw hartje zal deze sterretjes voeden tot het einde van je dagen en nog langer!
groetjes

Gepost door: maike | 13-11-07

veel blogplezier Hallo, op deze frisse woensdagmorgen, mijn zwaarste trainingsdag wil ik je toch graag welkom heten in het bloggenrijk en hoop dat je hier een fijne tijd
zult hebben . Veel plezier nog verder. Daaaaag!!

Gepost door: steffi | 14-11-07

Je verloren sterretjes maken wie je bent ... elke zonnestraal elke traan zorgt er voor dat het ruwe stukje klei dat je ooit was nu omgetoverd is tot het mooie kunstwerk dat je nu al bent. Een kunstwerk dat nooit echt zal af zijn ... maar op een mooie lentesneeuwdag zal een sterretje er van binnen uit voor zorgen je voor eeuw liefde zal kennen ...


Gepost door: Kobe | 14-11-07

Je hart luchten kan deugd doen, koester de herinneringen. Eens komt het geluk ook bij jou aankloppen.

Gepost door: Annick | 14-11-07

De commentaren zijn gesloten.