14-11-07

Afkicken, o wee!

In mijn zoektocht naar nieuwe liefde, ben ik mezelf al meermaals tegengekomen. Een eerste fout is al simpelweg dat ik op zoek ga. Met de één naar de cinema, met een ander op café...

Hoewel ik steeds op voorhand expliciet vermeld dat het 'enkel voor de gezelligheid' is, ik geef toe dat ik de ander in het geniep zit te keuren. Terwijl ik mijn glimlach opzet en geïnteresseerd zit te luisteren, kijk ik hoe hij zich gedraagt naar de ober toe. Of en hoe hij met zijn handen friemelt. Ik bedenk wat er achter die pupillen schuilt en of hij een tegenslag zou kunnen verwerken. Is hij niet wat te saai voor mij? Of juist te nonchalant? En telkens sluit ik de avond af met diezelfde glimlach en "ja, het was tof" om nadien nog maar bitter weinig meer van mij te laten horen.

Ik besluit dat ik er nog niet klaar voor ben. Dat ik nog veel te veel let op pietepeuterige details. Ik weet dat ik de liefde niet kan forceren en dat, als die eerste klik er al niet is, die er ook nooit zal komen. Sinds kort ben ik dus gestopt met mijn jachtgedrag.

Maar geloof me... afkicken van al die aandacht, het is best wel moeilijk.

17:42 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

ja herkenbaar, die houding van je. ik ben het ook beu, en toch, ik kan het niet laten, denk ik.

Gepost door: mieke | 14-11-07

Idd Oh ja ... zo herkenbaar... iemand groeit door pijn/tegenslag -zo zie ik het toch- Het maakt je sterker, dat is goed.
Maar ik denk dat iemand die 'te sterk' staat, minder toegankelijk is voor ev nieuwe partners - ook al wil je dat nog zo graag... kweet het niet... ben er zelf niet uit. Maar in elk geval ook't forceren beu. Relatie "uitproberen" werkt ook niet :-)
veel succes

Gepost door: irene | 14-11-07

@ Irene Welja, het bekende muurtje dat is opgetrokken he, net door die ervaringen in het verleden?
Ik hou er de volgende theorie op na: oke, ik LAAT de liefde mss nu nog niet toe, maar daarnaast heb ik gewoonweg de juiste man nog niet ONTMOET! Dus ik wacht tot dat moment dat een man mij werkelijk van mijn sokkel blaast, dat ik maw verliefd ben. Voorlopig is dit toch nog altijd de gezondste basis voor een relatie (vind ik zo naar mijn eigen bescheiden mening)
Groetjes en bedankt voor je reactie! Jij geen blogje? Alleszins veel succes gewenst in de liefdesperikelen!

Gepost door: *** | 14-11-07

Maar mensen keuren is toch gewoon leuk, niet? Ik ga soms gewoon ergens iets drinken om mensen te observeren en te keuren.
De man die je tegenkomt en die je niet gaat keuren, dat is de goeie (denk ik zo).
Groetjes

Gepost door: Breeg | 14-11-07

heel herkenbaar dag lieve ***
alles wat op dit postje staat is zo herkenbaar - de angst om het weer te proberen, om weer iemand in jouw hart toe te laten na veel ontgoocheling -niet te vlug toegappen, lieve meid, niet iedereen heeft goeie bedoelingen en als je "de ware" ontmoet stel je je geen vragen meer!
Lieve nachtgroet
en ja ik ben ook "blogjeloos" maar daarom niet minder meevoelend

Gepost door: luna llena | 15-11-07

Dag *** Dit is zo uit het leven gegrepen hé, herken er voor een stuk mezelf in. Dat altijd maar keuren, weet ze dit, weet ze dat? Kan ze dees, kan ze ginds? Het haar, de benen, het figuur??? Dan nog maar gezwegen over het innerlijke gevoel, zitten we op dezelfde golflengte?? En steeds opnieuw ben je dan bang om de stap tot toenadering te zetten, gewoon omdat je bevreesd bent dat het toch weer niks wordt. Een illusie rijker? Maar ik geef de moed niet op, als de ware mijn pad kruist zal ik het wel voelen, zonder vragen te stellen en zonder haar te moeten keuren. Succes nog met je verhelen en ik kom wel gauw eens terug.

Gepost door: arroyo de la miel | 15-11-07

@ Luna Blij dat je komt lezen! Blijkbaar ben ik helemaal niet alleen met mijn gevoelens (of gebrek aan eerder). 't Doet wel deugd dit te weten. Ik hoop voor jullie hetzelfde.
Lieve groetjes ***

Gepost door: *** | 15-11-07

*** Het mag geen zoektocht worden, maar dat is het ook niet volgens mij...aan weggaan is er niets verkeerd. Je mag tenslotte ook in geen isolement terecht komen. En keuren: dat doe ik ook graag...mensen observeren.
Maar bij jou is het niet met de dwingende gedachte van "ik moet dringend aan de man geraken" dus op die manier kan het niet veel kwaad en zoals de meeste hier schrijven en jij zelf ook al aangeeft, zal je het wel weten als de ware voor je staat. De klik, het allesoverheersende gevoel...zal dan sterk aanwezig zijn!
Ik wens je nog een fijne donderdag toe!
Lieve groetjes

Gepost door: Veerle | 15-11-07

Afkicken van alles is moeilijk ...
Liefde is een product waar je gemakkelijk aan verslaafd raakt en er hangt geen waarschuwing op ... toch kunnen de afkick verschijnselen pijnlijk zijn

Gepost door: Kobe | 15-11-07

Ik vind dit een normaal verschijnsel dat je mannen'keurt', in die zin of ze wel voldoen aan de eisen die je jezelf hebt opgelegd.
Hoe doet hij, welke manieren heeft hij, zou hij mij een geborgen gevoel kunnen geven, is hij een beetje humoristisch, heeft hij alles in zich wat ik zoek enz.
Wat je eerder hebt meegemaakt wil je niet meer, vandaar die 'keuring'.
Zogauw je er voor openstaat, er bij manier van spreken klaar voor bent, ben je al bezig met afkicken en komt er weer een 'klik'.
Geef jezelf nog wat tijd, want het is niet niks wat je hebt doorgemaakt.
groetjes

Gepost door: maike | 15-11-07

De commentaren zijn gesloten.