16-11-07

Virtual love hurts too

Love does hurt 

Ik kan niet slapen en denk aan ons

Hoe het begon op wolken vol dons

De kracht van je woorden en later je stem

Je babbelde m’n hart helemaal klem

 

Hetgeen ik nooit had gedacht

Dat internet werkelijk liefde bracht

Heb ik nu moeten toegeven

Je behoort onherroepelijk tot m’n leven

 

Maar tegelijk doet de afstand zo pijn

Dat we ons afvragen, zou het niet beter zijn

Mekaar met rust te laten

Even niet te praten

 

Want door onze woorden blijkbaar

Verliezen we stilaan mekaar

Zonder het te willen of te merken

Zijn we onze toekomst aan ’t inperken

 

Maar ook dat doet weer pijn

Te weten dat je er niet zal zijn

Om naar me te luisteren

Me lieve dingen toe te fluisteren

 

Komt het door de liefde, oprecht en waar?

Weegt het daarom zo zwaar?

Kan niet stoppen met huilen

Wil m’n tranen ruilen

 

Maar hoeveel pijn het ook doet

Het doet ons beiden vast goed

Ik weet dat je me graag ziet

Maar vergeet jij dat van mij ook niet!

Een gedicht dat ik schreef zovele maanden terug. Kwetsbaar als ik was, dacht ik het geluk gevonden te hebben via het net. Maar het was allerminst een gezonde situatie. Stilaan kwam ik tot het besef dat ik een lepe bedrieger voor me had. Iemand die de kneepjes maar al te goed kende.

Denk maar niet dat ik me er blindelings had ingestort... integendeel zelfs. Een eeuwig getouwtrek tussen achterdocht en nieuwsgierigheid. Wat als dit alles toch waar zou zijn? Ach... ook daarom vertrok ik naar andere oorden, want tegen die tijd was de chaos in mijn hoofd wel compleet.

Ondertussen is dit hoofdstuk afgesloten en heb ik wat ik wou: de waarheid.

 Alweer een ervaring rijker. Alweer een muurtje bij.

13:46 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

hallo *** Ik volg het hier al een tijdje
en ook ik ervoer hetzelfde.
Ik heb er een les uitgetrokken
vergeten is weer iets anders.
het staat evenzeer in mijn verhaal
en wel wil ik er op wijzen niet met een
bedrieger te maken gehad te hebben,
eerder met iemand die geen keuzes wou maken.
sterkte , we zitten samen op een muurtje.
liefs van Angel

Gepost door: Angel | 16-11-07

Dag *** Ik herken dit zo goed, en ben nu bij het besluit gekomen dat jij al een tijdje weet.
Inderdaad, een ervaring rijker...maar het maakt ons terug zoveel kwetsbaarder en wantrouwiger naar andere toe...maar ik denk dat het nodig is dat we in de eerste plaats onszelf terug graag moeten leren zien. We zijn zoveel waard als anderen, we hebben onze talenten, onze schoonheden, die we meegekregen hebben bij onze geboorte en daar moeten we gelukkig mee zijn. Het is soms moeilijk te aanvaarden maar toch is het zo.
En de ene dag zijn we positiever voor onszelf dan de andere maar aanvaard jezelf zoals je bent, en dan ben je al een heel stuk op de goede weg!
Sterkte en lieve groetjes!
Mooi geschreven dat gedicht...al je gevoelens zijn er integer in neergelegd!

Gepost door: Veerle | 16-11-07

Helaba*** Ja het net hé, gevaarlijk terrein, niet alleen voor vrouwen maar ook voor mannen denk ik. Ben eigenlijk op mijn blog een zoektocht begonnen naar die en ware en ik moet zeggen, ik weet niet waarheen het me gaat leiden. Gevoelens zijn zo uniek, bij elke persoon komen die anders over, het is zo verleidelijk om verliefd te worden op iemand die je leest, die je dagelijks volgt, tot op het moment dat er een confrontatie is met de werkelijkheid. Soms is dat een unieke belevenis, soms is dat een bittere pil om te ervaren. Ik hoop uiteindelijk via deze weg juist die ene bijzondere te ontmoeten, die je slechts éénmaal in je leven ontmoet. Of ik kans heb om te slagen in mijn opzet, dat weet ik niet. Ik tracht door mijn verhaaltjes mijn gevoelens weer te geven, mijn verwachtingen naar dit komend leven, misschien kan iemand zich daarin herkennen, misschien niet. De tijd zal het me leren. Ook ik ben bevreesd dezelfde ervaring als jij te beleven, maar misschien heb ik het geluk aan mijn zijde, misschien ook niet. Anders weet ik wat mij te wachten staat, een periode van diepe ellende en die wens ik eigenlijk niemand toe.

Gepost door: arroyo de la miel | 16-11-07

ik kom er bij zitten, op dat muurtje Het kan allemaal zo beloftevol lijken, hé - er wordt getoverd met aanlokkelijke woorden en beloftes en vooral mannen hebben daar een aardje van weg om ons zo ver te krijgen dat we in een nieuwe toekomst gaan geloven. Soms lijkt de skynetblogwereld een postorderbedrijf met de slogan: "niet tevreden, binnen de 8 dagen terug naar afzender" zonder enige verantwoordelijkheid of schuldgevoel voor de schade die ze in een vrouwenhart hebben aangericht!
Begrijp je heel goed ***, moest ik een blogje beginnen kan ik jouw tekst zowat integraal overnemen..
meelevende groet, maar gelukkig heb je het ook verwerkt

Gepost door: luna llena | 16-11-07

Een Net verhult de ogen die de waarheid laten zien.

Gepost door: Kobe | 16-11-07

Het kan heel ver gaan he, hoe achterdochtig je ook bent, er is altijd wel iemand die fijner praat.Het heeft niks te maken met onervarenheid, naïviteit, 'geleerd of niet geleerd'. Niet iedereen heeft die sluwheid in zich en al maar goed ook, maar je bent wel het slachtoffer van die leepheid.
Het muurtje is daarom ook een goeie vesting maar die zou niet eeuwig mogen blijven bestaan he en om die weer af te breken, moet je moed voor hebben.
Weet je,
na elke levensles komt levenswijsheid! ;-)
groetjes

Gepost door: maike | 16-11-07

Zorg wel dat je nog over dat muurtje geraakt als je iemand tegen komt die het wel goed met je meent ;-).
En het zijn heus niet alleen mannen die zo doen hoor, ik heb dezelfde ervaringen met leden van het vrouwelijke geslacht.
Groetjes

Gepost door: Breeg | 16-11-07

Restagen:) Every breath you take
And every move you make
Every bond you break
Every step you take
I'll be watching you

Every single day
And every word you say
Every game you play
Every night you stay
I'll be watching you

Gepost door: Bulldozer | 17-11-07

@ Luna en Bulldozer @ Luna: zoals Maike hier al zei: na de levensles komt de levenswijsheid. Op dat vlak hebben velen hier blijkbaar hun deel al geleerd. Schrijven helpt dus echt, vooral omwille van de warme reacties. Ik wens jou ook het allerbeste toe, Luna!

@ Bulldozer: over dat restagen zijn we ondertussen al uit ;o) You'll be watching meee? Allez, oke, kijken mag... zegt men altijd
;o)

Gepost door: *** | 17-11-07

Moeilijk he je kwestbaar opstellen en dan je muurtje steen per steen afbreken. Om dan weer terug een muurtje op te bouwen en o wee als iemand er nog maar probeert overheen te kijken. Wantrouwen en op afstand houden. helaas heel herkenbaar. xxx

Gepost door: amber | 18-11-07

De commentaren zijn gesloten.