18-11-07

Murder on the dancefloor

Even denken, welke dag is het nu juist? Ik ben vandaag gaan slapen en enkele uren later weer opgestaan.

Djeezes, wat een zwarte voeten!

Het begint me te dagen... ik heb mijn veel te hoge plateauschoenen met torenhoge hak uitgespeeld midden op de dansvloer, vooraleer er ongelukken zouden van komen. Toen ook dát de slipperigheid niet tegenhield en ik al met een stuk of vijf peuken aan mijn zolen hing, ben ik dan toch blootsvoets naar mijn auto ge-euhm-strompeld om mijn sneakers aan te doen. Jazeker, ik was voorbereid en herinnerde me dat opeens weer! Ik had nog geprobeerd om mijn voetjes proper te maken met vochtig toiletpapier, maar mijn evenwichtsorgaan liet dat niet meer toe...

Toegegeven, ik was behoorlijk in de wind, maar behoorde nog niet tot de zwaarste categorie der belachelijken die er rond rondliepen. Op een discofuif mag immers alles en het voordeel is dat je de mensen niet echt herkent tussen al die afropruiken, olifantepijpen en veel te grote zonnebrillen. Beter nog: zij herkennen jou ook niet!

Ik ben niet met Elvis Presley in de WC beland, noch heb ik met Björn van Abba geflirt... mijn ogen werden maar in één richting gezogen, de "daar blijf je best met je pollen vanaf"-zone

Toen M. en ik eerder die avond de fuifzaal binnenkwamen, komt 'zij' met een brede glimlach naar ons toegelopen. 'Zij' hier? Dan is 'hij' hier ook?? Ik zoek onmiddellijk de vier hoeken van de zaal af, waar een DJ zich meestal vestigt en ja hoor, daar staat 'hij' achter zijn mengpaneel. De man die ik indertijd had afgescheept. De man met een relatie en een tekort aan vrouwelijke aandacht. De man die wel eens wilde testen in hoeverre hij zichzelf zou laten gaan. En ik met mijn verdomde principes, die het zich eigenlijk niet had moeten aantrekken. Het was lang geleden dat ik hem IRL had gezien en eigenlijk heel onwaarschijnlijk dat ik hem nog tegen het lijf zou gelopen hebben. Maar daar stond hij dan. En hij zag er nog beter uit dan de vorige keer.

M. wist meteen wat er in mij omging en met pretoogjes zegt ze in bijzijn van 'haar': "Kom, we zullen hem eens goeiedag zeggen!". De verrassing is groot. Zijn glimlach nog groter. Zijn ogen stralen, wanneer hij zijn armen wijd uitstrekt om me te begroeten. Hij knijpt eens zachtjes in mijn zij en fluistert "Veel te lang geleden dat ik je gezien heb". Ik geef hem een iets langere kus op de wang en verschiet er zelf van hoe goed dat voelt.

Daarna enkel nog drank en dansvloer. Maar hoe meer drank er was, hoe meer het een murder on the dancefloor werd, zowel voor mijn voeten als voor mijn imago... ahum. 

It's murder on the dancefloor
But you better not kill the groove
Dj, gonna burn this goddamn house right down

Oh, I know I know I know
About your kind
And so and so and so
I'll have to play

If you think you're getting away
I will prove you wrong
I'll take you all the way
Boy, just come along
Hear me when I say
Hey

17:48 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

je schrijft heel mooi en boeiend, een vlotte pen

Gepost door: merel | 18-11-07

disco rulez en als wie was jij dan verkleedt in dit mooie verhaal :-) ? en what happened with you and the DJ ?

Gepost door: Unexpected | 18-11-07

God is a DJ Lijkt me een meer dan leuke avond ... maar hopen dat het vrouwelijke aandacht zich nu beperkt tot L.

Gepost door: Kobe | 18-11-07

zattekes en wie was er Bob(-ette) als ik vragen mag?

Gepost door: Bulldozer | 18-11-07

je reactie brengt een warm gevoel bij mij en daarom wil ik je danken. De naam van je blog "lentesneeuw" vond ik zo mooi gekozen, daarom kwam ik nieuwsgierig naar je kijken.
Toch ben ik iemand zonder naam, ik schrijf nu ongeveer anderhalf jaar en ben dus nog maar een prille lentebloesem.

Een welgemeend dankjewelletje ,

Merel

Gepost door: merel | 18-11-07

De commentaren zijn gesloten.