03-12-07

Toiletgedachten

Het kleine kamertje, de plek waar een mens compleet alleen is met zijn half ontbloote zelve, waar hij even onttrokken wordt aan de drukke buitenwereld, waar soms lumineuze ideeën ontstaan (denk maar aan de talrijke toiletspreuken), maar vooral een plaats waar hij aan het bezinnen slaat.

Dat ondervond ik gisteren althans. Hoewel ik al lang "gedaan" had en mijn bips stilaan kou begon te lijden, ik bleef zitten en staarde naar het sleutelgat. De mannen in mijn leven... dacht ik. Ik moet ze eerlijkheidshalve maar eens op een rijtje zetten voor mezelf:

Ten eerste en ten langste is daar al E. die me die avond out of the blue en naar hij zelf zegt na lang twijfelen nog maar eens een smekend bericht had gestuurd. Dat hij het alleen-zijn niet meer aankan en me nog steeds niet uit zijn hoofd heeft gekregen. Mijn "nee, dank u"-smsje vond hij blijkbaar niet voldoende en belde me zelfs op daarna. Voor zijn eigen goed ben ik cru geweest, ookal ben ik dat helemaal niet graag. Hoeveel keer moet hij nu nog het deksel op de neus krijgen vooraleer hij het snapt?

Een tweede kerel die het ook al niet schijnt te snappen desondanks mijn harde eerlijkheid, is R. Na twee dates bombardeert hij mij zonder mijn medeweten tot "beste vriendin" aan wie hij alles kwijt kan, nee, zeg maar 'wil'. En ja, hij geeft eerlijk toe dat hij me ziet zitten, maar heeft daarop een al even eerlijk antwoord terug gehad. Wanneer hij te horen krijgt dat zijn vader niet lang meer heeft, wil hij per sé door mij getroost worden. Tja, wat moet je dan als je een alarmerend smsje krijgt met "Ik zit erdoor! Ik wil praten!"... dat wilde ik nog doen, maar naar een begrafenis gaan van iemand die ik helemaal niet ken, dat vond ik er zelf een beetje over. Sorry R., ik denk dat onze definities van "hechte vriendschap" lichtjes verschillen.

Waar de vriendschap wel al is geëvolueerd tot op het punt dat ik ook om de persoon geef, dat is het geval bij C. Iemand die open en eerlijk zijn mening verkondigt en ronduit vertelt over zijn gevoelens en belevenissen. Dit alles doet hij met veel humor en intelligente kwinkslagen. Hij is duidelijk ook geïnteresseerd in mijn leefwereld en probeert zich telkens weer tot in de diepste kronkels van mijn hoofd te murwen. Dit soms tot treurenstoe (wat ik hem trouwens zelf al heb gezegd) want C., er zit heus geen dubbele bodem in álles wat ik zeg, niet zeg, doe of niet doe. Ook hij weet dat de spreekwoordelijke klik bij mij niet aanwezig is, toch vermoed ik dat hij het graag anders had. De laatste keer dat ik hem sprak, wilde hij me iets zeggen, maar durfde niet... Als het is wat ik denk, dan ben ik genoodzaakt te zeggen dat ik zijn vriendschap apprecieer, maar meer zit er niet in.

Er zat wel meer in meneer "verboden terrein". De spanning zat er al dik in van vorig jaar, werd dan een hele tijd doodgezwegen... tot een paar weken terug. We stevenden onvermijdelijk af op de verboden kus. Van zijn kant een test in hoeverre hij daaraan zou toegeven. Van mijn kant een moment waarin ik mijn geweten opzij schoof en me liet meevoeren in het speelse spel. Er was een moment geweest, lang geleden, waarop hij overwoog haar te verlaten met mij in gedachten. Ik was er me in die tijd helemaal niet van bewust, dacht dat het om platonisch flirten ging. Ik pakte kort daarop ook letterlijk mijn biezen en liet meneer "verboden terrein" zomaar achter, niet wetende wat hij van plan was geweest. Nu is al het geplaag en gespeculeer dan toch uitgemond in een hoogtepunt... maar ik kan niet zeggen dat ik vlinders heb.

Die vlinders zijn wel en masse aanwezig voor één bepaald iemand die ik, in tegenstelling tot al de rest, nog niet eens in 't echt heb gezien. Het ongrijpbare is altijd wel dat tikkeltje spannender zeker? En ongrijpbaar blijkt hij wel te zijn, want het gaat naar mijn zin veel te traag vooruit. Al die emoties en verlangens niet ten volle kunnen uiten of -ook niet onbelangrijk- niet kunnen toetsen aan de werkelijkheid... mijn hoofd en hart kunnen die spanning niet lang dragen. Eerlijk als ik ben heb ik dat dan ook gezegd tegen hem. Het was niet de bedoeling om hem te pushen, integendeel, maar zo komt het natuurlijk wel over. Het gevolg is dat hij er nu zelf van ondersteboven is... Of hoe er dan toch iemand onbewust is in geslaagd mij omver te knallen van mijn sokkel... om dan al even onbewust mijn geduld tot het uiterste te drijven. En geduld, da's nu net iets wat ik nauwelijks bij me draag. Ik heb mezelf dus van mijn wolkje gehaald uit zelfbescherming, hoezeer ik het graag anders had gezien, want ik koester hem nog steeds.

Dat waren ze, de mannen in mijn leven op dit eigenste moment... de mannen die ik wekelijks hoor (behalve dan E, die sporadisch en op de onmogelijkste momenten van zich laat horen). De mannen die, in omgekeerde volgorde van beschrijving, van 1 tot 5 gerangschikt staan. En dan zwijg ik nog van al die onnozelaars die met hun belachelijke versiertruuken en cliché-praat elk weekend opnieuw denken dat ze mij hun bed in kunnen krijgen.

Tijd om dit koude kleine kamertje te verlaten, dacht ik. Ik liet m'n rokje zakken, fatsoeneerde mijn haar en ging terug de buitenwereld tegemoet.

15:28 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

klopt één van de plaatsen waar je meer kunt doen dan...
het is daar dat ik het licht heb gevonden:-)

Gepost door: watje | 03-12-07

De mannen op een rijtje gekregen via het kleinste kamerke :-)

Ik hield anders m'n adem wel in toen ik las over het virtuele :/
...ik denk nu heel veel...
groetjes

Gepost door: maike | 03-12-07

@ maike Ik weet wat je denkt Maike... vandaar ook de zelfbescherming. Anderzijds mag ik ze ook niet allemaal over dezelfde kam scheren he. De communicatie verloopt alleszins anders, lees opener, eerlijker en dus ook realistischer.
Bedankt voor de bezorgdheid, Maike, echt wel :o)

Gepost door: Lentesneeuw | 03-12-07

Mannen en behoeftes Hoe was de ontlasting ?

Gepost door: Duvel | 03-12-07

ernstig Bedenk dat de verboden kus ook wel is een keer kan gegeven worden door Uw vriend/man. Als die dan met of zonder dnak aangenomen wordt door de
"verboden" ?
Vlinders lijken belangrijk voor je. Echter,ze leven niet lang en vliegen weg.

Gepost door: Duvel | 03-12-07

Hou goed vast aan je zelfbescherming meiske!
maike gaat een maliënkolder breien sé!
groetjes

Gepost door: maike | 03-12-07

Mag ik je een goeie raad doorgeven, lieve lentesneeuw, die ik onlangs ook kreeg : "niet pushen, niet klampen, een man wil jagen en als hij het op een blaadje gepresenteerd krijgt, doet hij geen moeite meer... wat reserve behouden en hem zèlf moeite laten doen.. geeft meestal meer resultaat! Heb zelf ook niet altijd zoveel geduld, maar het schijnt wel beter te werken..
Ben het eens met Maike : zonder zelfbescherming ben je oh zo kwetsbaar
liefs

Gepost door: luna llena | 03-12-07

Hallo Momenteel trekt hier een hevig onweer voorbij, ik hoop dat mijn verbinding niet uitvalt terwijl ik hier een bezoekje breng. Het is altijd leuk nieuwe dingen te lezen, te bekijken of te horen. Ik zou zeggen doe gewoon verder, elke dag is een nieuwe ontdekking. Tot nog eens, prettige avond nog…

Gepost door: arroyo de la miel | 03-12-07

Openbaring ;-) C....

(citroen? charlatan? charmant? gewoon een letter C i.p.v. een cijfer 3? clootzak? chocoladeverslaafde mens? "chtalker"? :D computerverslaa... euh -specialist? camionetteloos? crimineel? cleurentelevisie? ciekenscop? campioen? cleurpotloodjesdoos?....)

Hmmmja, ge zit er soms poef plak boempataat op... Maar soms ook totaal ernaast hé meiske. Als er één vent is die uw vriendschap enorm ontzettend ongelofelijk veel kan waarderen, ben ik het. Ik betwijfel zelfs al of ik zonder zou kunnen! Veel luisteren naar Moeke is goe, héél goe, té veel is dat weer niet, meiskes en jongens kunnen ook perfect vriendjes zijn dus ;-)
xx

Gepost door: 8265 a.k.a.... "C." blijkbaar...! | 03-12-07

Amaaaai da werd tijd, want 'k sta hier al een kwartier te trappelen... Het is dringend. ;-)
Grts, JB

Gepost door: Joe Bradley | 03-12-07

Op je wolkje vertoeven kan zo heerlijk zijn maar het is inderdaad beter om uit 'zelfbescherming' tijdig weer zachtjes op de grond neer te kunnen komen... Van daaruit bekeken is het vaak heel anders hé en kan je de realiteit beter inschatten.
Je hebt volgens mij gelijk dat je open kaart speelt met hetgeen er in je hoofd en hart om gaat!
Voor jezelf en voor die ander... en wie weet... wie weet....

Wens je een rustige avond!
Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 04-12-07

De commentaren zijn gesloten.