14-12-07

Loze wolkjes

Haar adem stokte. Hij kneep haar in de pols, net toen ze zich bruusk wilde wegdraaien.

"Blijf", smeekte hij en het wolkje adem dreef haar kant uit.

Het was de koudste nacht tot dan toe. Een heldere nacht, dat wel, maar des te meer ruimte had de wind om te snijden. Het knisperde onder haar voeten, toen ze die ene stap had gezet. Een oorverdovend geluid, of zo leek het toch. Het straatlicht speelde door zijn haren en maakte zijn blik nog intenser. Hij hield nog steeds haar hand vast en liet zijn vingers nu langzaam verstrengelen met de hare.

"Toe, blijf nog even."

Ze knipperde zijn wolkje weg en stond nog steeds met één voet weg van hem. Nauwelijks bewust van haar lichaam, gewikkeld in een mantel van verstomming. Ze staarde door zijn blik heen en voelde warme tranen opwellen. Haar hoofd snakte nu naar zuurstof. Tussen haar verdoofde lippen liet ze de koude lucht naar binnen stromen.

Op slag weer helder beeld. Met onderzoekende ogen ging ze nu pal voor hem staan, nam een aanloop om iets te zeggen... maar wat? Ze blies haar woordenloze wolkje ietwat verveeld uit, wrikte haar hand los en stak het veilig in de warmte van haar eigen jas. Ze stond klaar om zijn woorden te incasseren, het hoofd omlaag en de ogen omhoog, diep genesteld in de kraag van haar jas en beschermd door haar wollen muts.

"Ik weet, ik heb je pijn gedaan" begon hij. Tegelijk stak ook hij de handen diep in zijn zakken, alsof hij daarmee zijn schuld wou verbergen.

"Dat had je eerder moeten weten", zei ze "en je had het me ook vroeger kunnen vertellen."

Ze draaide zich alsnog om. Dit keer nam hij haar pols niet meer vast. Tegelijk met haar stappen, zweefden haar wolkjes steeds verder weg van de zijne.

(voor de goede orde: dit is voor één keer niet autobiografisch)

16:09 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Niet autobiografisch... wel heel mooi...

Gepost door: saartje | 14-12-07

wel autobiografisch Een ontmoeting tussen Mr. Dtfout en jij.
Het hand in haar eigen jas ?

Gepost door: Duvel | 14-12-07

@ Duvel De hand... ja, maar je kan moeilijk zeggen: en ze stak hem veilig in haar jas... beetje raar niet? Een hand is nog altijd een ding, aldus: "het"...

Gepost door: Lentesneeuw | 14-12-07

Heel mooi geschreven. Heel ontroerend vond ik het.

Gepost door: Breeg | 14-12-07

Oef!!! no further comment...

Gepost door: Nina | 15-12-07

De commentaren zijn gesloten.