27-01-08

Triestige plant

Ik ga eens de triestige plant uithangen. Nee, de bui van gisteren is nog niet over. En omdat ik er even nergens mee naartoe kan, dump ik het maar hier. Al wie nu denkt "djeezes, gezaag is helemaal niet aan mij besteed", die surft maar beter verder. Ik heb u gewaarschuwd.

Ik voel me echt alleen de laatste tijd. Maar dus écht, werkelijk alleen! Het leven flitst aan me voorbij en ik sta er maar naar te kijken vanachter een wazig gordijn. Ik zie ouders vrolijk voorbijwandelen, de kindjes aan de hand, een smile op het gezicht. Ik zie een koppeltje bouwen aan hun huis, kliederen met de verf en mekaar gelukzalig in de armen vallen. Ik zie vrijgezellen die guitig het ene weekend na het andere in dansen. Hun vriendenkring wordt er alleen maar groter op.

Ik kan er niet tegen dat er bij mij niks gebeurt. Maar dus werkelijk niks! Ik kan nu wel stellen dat ik in een sociaal gat ben gevallen. Dat komt natuurlijk omdat ik zoveel met mijn job bezig ben en omdat moeder natuur mij heeft gezegend met een bioritme van een nachtuil, zodat ik 's avonds en zelfs 's nachts veel productiever ben. De avond en de nacht... toch wel cruciale momenten voor een vrijgezel. En wat doet bibi? Werken begod! Omdat ze de vorige avond ook al tot 's avonds laat heeft gewerkt, bijgevolg pas in de late voormiddag is opgestaan, en zo verder... 

Jaja, 't zal wel aan mezelf liggen. Maar nu even geen preek alsjeblieft. En dat het "ooit" wel allemaal zal komen voor mij, daar heb ik ook even niks aan. Ik voel me rot, eenzaam en ongewild. En ze moesten eens weten... al die mannen die mijn pad kruisen en me links laten liggen... ze moesten eens weten hoezeer ik iemand oprecht graag kan zien. Vol liefde, interesse en vertrouwen mij 200% geef in een relatie. Om nog maar te zwijgen van het passionele!

Maar niemand merkt het. Niemand doet zelfs de moeite. Jaja, ik weet wel, zeg nooit nooit en niemand niemand. Maar op dit moment, vandaag dus, voel ik het zo aan. Ik zit hier als een triestige plant en hunker naar wat levenswater. Een herbronning, een doel om weer voor op te leven.

Een arm om me heen, een kus op m'n wang. Een knipoog, een streling, een klets op m'n poep. Een "ik zie je graag"...

11:27 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

Commentaren

Meiske toch ... ... Ik herken je gevoel helemaal, ik zit nl al een tijdje in hetzelfde schuitje (weeral, wat is dat toch met ons ;o)). Mensen genoeg om ons heen, zelfs enkele die ons écht zien zitten maar wij dan weer niet, en degene die wij zien zitten zien hebben nauwelijks aandacht voor ons ...
Weet je wat ? Ik kom gewoon effe bij jou in jouw hoekje zitten, mijn arm over jouw schouder en de jouwe over de mijne, kunnen we lekker samen effe zielig doen ... :o).
We komen hier wel uit joh, zonder twijfel !

Stekelbeesjesknuf !

Gepost door: Stekelbeesje | 27-01-08

@ Stekelbeesje Merci... ik zal ons een doos pralinnekes gaan halen en een roomsoes of 2, 3 elk. Ik weet wel dat ik niet alleen ben in die situatie. Ook voor jou een dikke knuffel. Een mens zit al eens in een dipje. Maar wie wil mijn Dorito zijn??

Gepost door: Lentesneeuw | 27-01-08

heel herkenbaar.

Gepost door: watje | 27-01-08

ik wil wel meedoen. Ik voel me ook zo rot en leeg en moe. En die arm om mij heen, ach, dan is t weer niet de juiste arm....

Gepost door: mieke | 27-01-08

Oke! *lentesneeuw haalt er nog een roomsoes of 3 bij voor mieke...*
Nog iemand zin in "triestigeplant-dag"?

Gepost door: Lentesneeuw | 27-01-08

hey meid, hier is nog zo één. iedereen lijkt vooruit te gaan en ik sta maar stil. zelfs als ik al eens uitga kan het me niet echt meer bekoren omdat ik geen interessante mannen meer lijk tegen te komen. diepe zucht en bestelt maar een roomsoes extra!

Gepost door: amber | 27-01-08

Dat huisbouwen en verfkliederen moet je niet idealiseren hoor, ik ben ermee bezig en it sucks big time :)
Dikke knuffel x

Gepost door: Nina | 27-01-08

hey heb dit ook eens in de zoveel tijd zitten. Gewoon het gevoel hebben dat er niemand is waarvoor je iets betekent (hoewel je naderhand natuurlijk beseft dat dit niet waar is). En dan maar pruilen!

Gepost door: Finn | 27-01-08

Skynet's lonely hearts club: kus een pad om een prins te kapen.
Zoen
Guy

Gepost door: Guillaume de Montségur | 27-01-08

Ja, K'heb de oplossing! We bouwen ons gewoon allen samen een klaagmuurtje! Dan zitten we toch al in de bouwsfeer. En helpt het bouwen niet dan het klagen wel! Wie kiest se stenen? Wie kiest de kleur!

Gepost door: Einstein Brain | 27-01-08

@ Einstein Nog beter: we bekliederen de muur met verf en doen dan een groepsknuffel :o) Ook een roomsoes?? Ik ben er nog een stuk of 20 gaan halen...

@ Iedereen: merci voor de schouderklopjes!

Gepost door: Lentesneeuw | 27-01-08

en een tot verbeelding sprekende pats op de poep.

Gepost door: Guillaume de Montségur | 27-01-08

en een ik zie je graag.

Gepost door: Guillaume de Montségur | 27-01-08

ken dat gevoel .... gewoon mega balen.
Meer dan mijn warme arme om je slaan kan ik niet doen.... ;-)
een dikke knuffel

Gepost door: kobe | 27-01-08

Knip- oog.
Zoen

Gepost door: Guillaume de Montségur | 27-01-08

dag triest vrouwtje kom naast je zitten maar liever zonder roomsoes, want dan krijg ik zo'n danige dikke poep, dat geen enkele man daar nog wil op patsen...
gelukkig werkt mijn internet nog, want mijn e-mailverkeer ligt plat, zowat mijn enig contact soms met de buitenwereld om een babbeltje te slaan - dus ook eenzaam en alleen, snik, snik
lieve zoen

Gepost door: luna llena | 27-01-08

@ Luna Bedankt meid... Oeioei!! Geen mails meer?! Maar da's een RAMP!! (hihi, oke, beetje aan het overdrijven, maar toch) Hoop dat het snel opgelost geraakt!
Dikke knuffel terug ;o)

Gepost door: Lentesneeuw | 27-01-08

Lieve Lentesneeuw ik vind het fantastisch moedig, eerlijk en interessant dat je daar zo "open en bloot" over je gevoel schrijft. Het getuigt van moed, eerlijkheid en dat je het hart op de juiste plaats hebt. Ik heb je nooit gezien, ken je niet maar ik weet nu dat je een begerenswaardige en mooie vrouw bent.
Laat je niet vangen door dit dipje. Je verdient alleen het beste en dat kom je niet zo vaak tegen . Wees daarom niet wanhopig, neem nu geen impulsieve beslissingen en heb (ja, nog wat meer) geduld.
Ik geloof echt wat je hier schreef en je hebt mij werkelijk aangenaam verrast met dit mooie ontwapenende gevoelsstukje . Chapeau voor je durf en eerlijkheid.
Ik weet met grote zekerheid dat je wens, verlangen, in vervulling zal gaan zonder dat je jezelf daarvoor moet veranderen. Blijf wie je bent, draag nu maar goed zorg voor je nieuwe job en kop op.

Gepost door: Duvel | 27-01-08

Een hele dikke knuffel,
van een mede-dip-kip ;-(

Gepost door: oortje | 27-01-08

jamaar... toen ik single was,idealiseerde ik het koppelwezen maar ik heb nog steeds dipdagen,die dagen dat ik mijn teerbeminde tegen de muur kan plakken omdat hij vreemd genoeg altijd samen met mij een dipdag heeft en die klets op mijn achterste te hard is en in plaats van een bemoedigend woordje,een opmerking krijg van "ja ik ben bezig" of dat hij gewoonweg in mijn weg loopt.
mijn dipdagen zijn die dagen waarop ik in paniek wakker word naast iemand van wie ik mij afvraag of hij wel de juiste is.En die sociale contacten,nja die zijn ook fel geminderd sinds ik niet meer single ben.Ik mis mijn single vriendinnen,het is ook niet alles om constant tussen happy couples te zitten.doe mijn best er ook een te zijn maar verdorie zeg,soms hé...
Anyway,ik denk dat het die voorjaarsdinges is want iedereen lijkt er van aangestoken.Sowieso komt jouw stukje me heel bekend voor...

Gepost door: Peggy | 27-01-08

waarom Je mag me altijd bellen ! Maak ik toch lekker tijd voor jou...
Dikke kus

Gepost door: kabe | 02-02-08

De commentaren zijn gesloten.