14-02-08

Geheime aanbidder

Vanmorgen kreeg mijn wekker geen kans. Ik werd ruim voor het gebruikelijke uur uit mijn redelijk rare droom gehaald door een smsje!

Lieve zachte kussen op deze Valentijnmorgen. Je aanbidder X

Oei? Van een onbekend nummer... ik stuur de onbekende terug dat hij (of zij?) bedankt is en wie voor die lieve zachte kussen dan wel niet mag instaan? Geen antwoord. Hmm... een geheimzínnige aanbidder dan nog!

Ik huppel naar beneden -was wel wakker toen-, zing volop mee onder de douche en eet mijn boterhammekes met choco met smaak op. Na nog een zeup van mijn kop koffie (die ik 's morgens traditiegewijs nooit helemaal leeg krijg) loop ik richting auto. Tiens... een papiertje onder de wisser! 't Is een beetje verlebt geraakt door de mistige toestanden, maar gelukkig nog leesbaar.

Wees voorzichtig op de baan, liefste. Ik zou je niet graag kwijt geraken. X

Ik bedwing een sprongetje en priem mijn ogen zijdelings de donkere straat in. Ik herken het geschrift niet, maar 't is wel met de grootste zorg gedaan. Zou de onbekende me in de gaten aan het houden zijn? Huh! Dit heb ik nu nog nooit meegemaakt...

Ik heb een autorit van een halfuur voor de boeg. Q-Music is mijn trouwe medepassagier en natuurlijk doen ook zij mee aan Valentijn vandaag. Iedereen die wil, mag een berichtje inzenden, dat dan op de display van je radio zelf verschijnt (ik ben nu even de benaming vergeten voor deze hoogtechnologische communicatie)... anyway... ik hou dus mijn display in de gaten, want je weet natuurlijk maar nooit! En nee, dit geloven jullie ook nooit!

Jij bent m'n lente in de sneeuw. Hou van je. X

Allez nu?! Bij het zien van de boodschap rij ik bijna in het gat van mijn voorganger. Rare toestanden! Zou dat werkelijk voor mij bedoeld zijn? Ik kijk nog eens naar het papiertje naast mij, maar nee, ik zou echt niet weten wie het is.

De auto geparkeerd, de speelplaats op en de leraarskamer binnen. Ik zie een hoopje leraars mekaar verdrummen aan de grote tafel. En wat een hoop gekwebbel... "Voor wie is dat?" "Allez, zo lief!" "Is ze hier al?" "Nee, maar..." Ik word gespot door één leraar uit de bende. "Maar dáár is ze zie!!!" En opeens wordt het muisstil. Een dozijn smileys kijkt me aan. "Wat?", vraag ik met een ongeloof van hier tot in Tokyo. Het groepje stapt uit mekaar, waardoor de tafel zichtbaar wordt. Daarop... een boeket met wel 50 rode rozen! Ik stap er voorzichtig op af en de smileys porren me aan om wat vlugger te gaan. Tranen wellen op, terwijl ik het kaartje begin te lezen.

Jij bent uniek. Jij bent de enige. Jij bent mijn alles. Maar je weet het zelf nog niet. Vanavond om 8u in je lievelingsrestaurant... XXX

Ja, wat dacht je? Toen ging de wekker... natúúrlijk!

;o)

17:38 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

hehehehe how predictable :-D

Gepost door: Cijferkes | 14-02-08

Hmm... En geen woord over de doos Mon Cheries die ik aan de leraarskamer van jouw school had laten adresseren...
Hij zou toch niet aan de verkeerde school besteld zijn?

Gepost door: Tom Yum Kim | 14-02-08

hi Wat een toffe droom. Betekent dat je daar toch naar verlangt hé.

Gepost door: ambereyes | 14-02-08

Wel euh... Je hebt me in de ban gehouden tot het laatste zinneke! PROFICIAT!!! :-))
groetjes

Gepost door: maike | 14-02-08

en welk restoke is da dan wel ??? grtjs ;-)

Gepost door: bartje | 15-02-08

Alle Dat zou nu nog eens tof zijn hé. Spannend

Gepost door: Mystic | 15-02-08

Ik hoop dat je droom snel uit mag komen, want niet alle dromen zijn bedrog hé!

Ik wens je een spannende dag!
Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 15-02-08

ah verdorie... ik was al helemaal aan het zwijmelen :-)

Gepost door: saartje | 15-02-08

De commentaren zijn gesloten.