29-03-08

Twee bollekes en ne cola

Ik heb gisteren Will Ferdy voorzien van twee bollekes (Koninck biertjes) en één cola. Hij kwam niet één keer, maar TWEE keer naar de toog, waar wij met sexy schorten liepen te bedienen. O ja, en de popkoning moest een gewoon pintje hebben. M heeft Luk Alloo en Zaki voor haar bevallige rekening genomen...

't Is eens wat anders. Meehelpen achter de toog op een benefietevent tvv brandwondenpatiënten. Benefiet impliceert vrijwilligerswerk. Dat hebben we dan ook met veel plezier gedaan... Uiteraard waren de drankjes voor ons wel gratis.

En dát was nu eens mooi meegenomen zie!

12:20 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

28-03-08

Desastreus daten

Dat mijn rekening zou lijden aan het einde-van-de-maand-virus, had ik wel verwacht, maar dat ik daarnet moest vaststellen dat het beestje ondertussen al met de poten omhoog ligt... liet me toch wel verbijsterd achter voor het raampje van de automaat. 

Niet meer dan dát? Really? Ge meent het! Met loodzware vingers tikte ik de cijfercombinatie alsnog in (ja, waarom moet een mens dat nu nóg een keer indrukken, als men al ingelogd is?!) en ik haalde de laatste eurootjes af.  We zijn nog maar de 28ste, dacht ik bedrukt, en nog een heel weekend voor de boeg... aiai...

Op weg naar huis flitst maart aan me voorbij. Ik zie mezelf dansen met een vodka-red bull in de hand, gezellig eten met die en die... en die (djeezes), cinemaatjes doen, kriek hijsen, pita en bami binnenspelen, de rekken van de klerenwinkel afschuimen... Ik heb in West-Vlaanderen gezeten, Oost-Vlaanderen rondgesjeesd, Antwerpen en Vlaams-Brabant by night gezien...

Ik staar mezelf bedenkelijk aan in het neergeklapte spiegeltje voor mij... 't is wel "druk" geweest deze maand, lieve schat. Maar de fonkels in je ogen spreken ook wel boekdelen. Ik pers er een geniepig lachje uit en denk "oh well, you know..."

Maar toch, eens thuis onderwerp ik mijn uitgaven aan een grondige analyse. Er zijn de vaste kosten, uiteraard. Dan nog een paar extra facturen. Materieel heb ik mezelf niet zozeer verwend, maar het bedrag dat ik cash heb afgehaald voor "den uitgang", swingt wel degelijk de pan uit. 

De reden? Tja, m'n eigen will to live, da's zeker! Maar waarom precies? Aaah, nu komen we er... de reden, beste mensen, van de desastreuze staat van mijn bankrekening deze maand is enkel en alleen te wijten aan het daten! Jawel, het impulsieve en onbezonnen daten! Ik rij maar rond, doe maar op... allemaal voor dat gezellig babbeltje en knabbeltje.

Vanaf nu wens ik het dan ook anders te doen. We gaan terug naar de goeie ouwe tijd, uhu! De mannen mogen zélf hun kostbare naft verrijden, als ze persé in mijn gezelschap willen vertoeven. De mannen mogen gerust míjn cinematicket betalen, als ze deze date zélf hebben voorgesteld. Hetzelfde geldt voor etentjes, uiteraard. 

Voor de rest vraag ik niet veel... echt niet.

17:18 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

25-03-08

The male package

Mannen komen in pakketjes. Die pakketjes zijn volledig te nemen of te laten. Natuurlijk. Zeer begrijpelijk. Hetzelfde gaat ook op voor mijn eigen kleine persoontje. Maar toch raar hoe die mannelijke pakketjes kunnen samengesteld zijn.

Zo zijn er de intellectuelen die er nog knap uitzien ook. Maar dan weten ze dit van zichzelf en gedragen zich innemend, gereserveerd, ja haast arrogant. Mijn grapjes worden met een geveinsde scheve blik afgedaan als iets ondermaats. Ze laten me voelen dat ik nog net niet aan de zoom van hun Armanikostuum reik. Een status om te bewonderen. De rest? 

Er zijn ook mannen die intelligent zijn en grappig, lief en begrijpend. Maar op fysiek vlak is er geen klik. Vele zielsontblotende gesprekken ten spijt, ander bloot komt er niet aan te pas. Een mooie vriendschap, dat wel, en meer hoeft dat niet te zijn, toch?

Dan zijn er nog hele lieve mannen met traditionele waarden en normen. Het ontbreekt hen niet aan humor en ze weten de ambiance er overal in te houden. Een schattige naïviteit, knappe snoet én ze weten zich nog te kleden ook. Je voelt je tot hen aangetrokken, maar... ze vallen niet echt onder de categorie "slim"...

Ik richt me nu even specifiek tot de dames (heren mogen uiteraard ook hun mening geven). Welk pakketje draagt uw voorkeur? En nee, "een mix van alles" is geen antwoord... het perfecte pakket bestáát niet, dames, helaas... 

22:33 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

21-03-08

I rule

De twee "rotste appels" van school. Zo worden ze genoemd. Niet door mij. Wel door leerkrachten die hun onmacht op een verkeerde manier tonen. Zelfs het "tonen" tout court, is er al te veel aan. Mag je nooit doen.

Anyway, die twee appeltjes zitten ook in mijn klas. De klas die uitblaakt in het krijgen van strafstudie. Again, niet door mij. Te veel energieverspilling, te weinig effect.

O nee, ook in mijn lessen zijn het geen doetjes. Maar ik hou het simpel. Beslissen ze recht te staan, dan doen we al rechtstaand verder. Beslissen ze mijn les te vullen met gebabbel, dan eis ik dat het in het Engels gebeurt. Ik weiger m'n stem te verheffen en leg in het slechtste geval mijn les gewoon stil. Moeten ze de leerstof zelf maar verwerken. En hell yeah, reken maar op een toets de les nadien.

Ik: "Alright then... what do you want to talk about?"

Zij: "Sex!" *giechel giechel*

Ik: "Okay, very well. How many times do you do it a week, miss?"

Zij: "Euhm?" 

(Of hoe een poging tot het creëren van chaos toch is uitgemond in een educatief gesprek -in 't Engels!- over veilig vrijen)

Regels zijn ook simpelweg regels bij mij. Drie kansen krijgen ze om een taak in te dienen. Drie keer... daarna simpelweg nul, nada, kinnenbak. Zo'n simpele regel verstaan ze wel. Geen getier, noch dreigementen. Actie en reactie... as simple as that.

Nu, de twee bewuste miss apples hadden nog één kans. Twee taken in totaal, mij persoonlijk door te mailen vóór de klok van twaalven vorige nacht. Gisteren rond 22u gecheckt en nog niets te bespeuren... neat, m'n puntenboek zou wel zeer vlug ingevuld zijn. 

Deze morgen nog eens gecheckt en wat raden jullie? Om 23.40u werden de taken netjes doorgemaild. Net op de valreep, kwestie van de spanning erin te houden. Maar goed. Ze hebben het gehaald. Ergens ben ik fier op hen, en ook op mezelf.

I rule. 

14:48 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Wir sitzen mit ein Problemken

Er hingen sinds vorige week meer uren in de schoollucht. Iemand met een redelijk bol buikje, die na de paasvakantie haar lessen Nederlands en Duits graag inruilt voor een spannend aftellen.

Spontaan kwam de vraag naar mij toe of ik niet enkele uren Nederlands kon overnemen. Graag! Nu was het enkel nog aan de directie om deze simpele oplossing in te zien. Alhoewel, simpel... als ik er al die uren Nederlands zou bijnemen, mocht ik al een paar kottekes bijtekenen op mijn eigen rooster... dus zocht de directie eerst nog verder naar nieuw potentieel die meteen alle uren van de aanstaande mama kon overnemen. Ik was slechts een noodoplossing.

Deze ochtend, de allerlaatste dag vóór de paasvakantie en tevens mijn vrije dag, werd de nood, zoals voorspeld, zeer hoog. Ik krijg een telefoontje van mevrouw de directrice... met een zeer fiere stem meldt ze mij dat ik zeven uur les bij krijg! Amaai, dan zit ik bijna aan een voltijdse opdracht! Ze stemt lachend in, merkbaar opgelucht dat ze net op de nipper alle uren netjes heeft kunnen plaatsen.

"Duits dus", zegt ze er nog bij. Come again? "Duits?", vraagt mijn stem die bijna overslaat. "Ik heb geen Duits gestudeerd, mevrouw. Enkel Engels, Spaans en Nederlands... euhm..." "Euhm...", aapt ze me na. "En je zou dat niet zien zitten?" Ich, mit Haar auf meine Deutsch? Ich dachte von nicht... "Oei, nee mevrouw, da's al geleden van in mijn humaniora..." "Euhm... oke, goed, niets ... euhm... aan te doen." Verslagenheid, zo klonk het inderdaad.

Een prettige vakantie heb ik haar wijselijk niet toegewenst.

09:33 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-03-08

Tijd

Ik herlees mezelf en ik heb maar één conclusie.

Eij tseute... ge zijt aan 't kreften, maaaaat!

Binnen afzienbare tijd heb ik wat meer tijd om tijd te maken voor de tijd dat ik spendeer aan het bloggen (en aan het lezen van anderen).

Dat het tijd wordt! Voor plezantere posts!

00:25 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-03-08

75-gangenmenu

Allez hop! 't Is weer van dattem. Het lot heeft alweer eens een stoffige zak van 25kg gedachten op mijn mallemolen neergeploft. Olé!

't Is allerminst een zegen, de capaciteit om ellenlang na te denken en verstrikt te geraken in je eigen netten. En bovenal: ik werk het zelf in de hand.

Ik ben te vriendelijk, te empatisch, te enthousiast... maar tegelijk sluit ik mezelf af, deur op slot en verder dan het halletje geraken ze niet. Dan ben ik verbaasd dat ze het niet snappen. Dan zeg ik volgens hen zaken die in conflict zijn met mijn gedrag. Maar in feite hebben ze gelijk. Terwijl ik er o zo voor oplette om hen niet de verkeerde gedachten te geven. Alhoewel, ik ben wel een flirterig mens. Ik kan zelf ook niet zonder die mysterieuze lach, dat aaike over de knie.

Jawel, ik respecteer hen. En ik zeg hen snel waar het op staat. Ik meen ook wat ik zeg, onverbloemd en zonder doekjes. Dan is de magie eraf natuurlijk. Ze hoeven niet meer te gissen... maar dan begint míjn molen pas goed te draaien. Was het wel al tijd om alles eruit te floepen zoals ik het denk. Daarbij, op wat zijn die bedenkingen überhaupt gebaseerd? Enkele dagen... weken maximum? Had ik het niet wat meer tijd moeten geven? Dat spannende erin houden? Want ja... 

In dit geval zou ik wel meer willen, maar zijn situatie is er weer één om U tegen te zeggen. Ookal mag dat maar een mineure rol spelen (want hij ís echt wel de moeite)... argh, nee. Ik weet op voorhand al dat ik een lastige periode tegemoet ga. 

En die andere laat me nog steeds niet onberoerd. Maar die laat zelf niet in z'n kaarten kijken. Ook niet echt bevorderlijk. Eigenlijk best wel hatelijk.

En dan is er nog de persoon die ik uiteindelijk heb afgescheept. Ik hem 'm maar beschermd tegen zichzelf, of mezelf beschermd tegen hem... niet dat ik er meer in zag. Maar zulke spelletjes zijn niet aan mij besteed.

Kan het dan nooit eens vlotjes verlopen? Neen? 

Ik wil weer liefde ervaren. Een wederzijdse inzet om er echt iets van te maken. Iemand om naar uit te kijken, elke avond. Iemand om alles tegen te zeggen en die mij dan nóg neemt zoals ik ben. Lachjes, traantjes, grientjes, plaagjes... ik wil het allemaal!

Maar zoals M het zo plastisch verwoordt: "Kop op! Nog zoveel vis in die vijver. We zitten maar aan de aperitiefhapjes, meid! Het hoofdgerecht moet nog komen..."

Ik denk dat het stilaan een 75-gangenmenu aan het worden is. Iemand nen tandenstoker?

23:09 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

13-03-08

Euhm

Ik weet niet of ik jullie nog wel wil als mijn lezerspubliek Verbaasd

 

ROFL!!!

 

Natuurlijk wel! Met jullie machtig geestige breintjes... haha!

16:28 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-03-08

Dwanggedachten

Mijn polo'ke weet stand te houden tegen de fameuze windstoten. Daar ben ik zeer blij om. We doen het redelijk goed, zo tesamen op de baan... en zijn nog niet weggeblazen om ergens tussen een troep koeien te belanden.

Eigenlijk was het een zalige rit daarnet. Met de vele zonnestralen op m'n snoet, de verwarming op m'n voetjes en Q-music op de achtergrond. Soms weet je begod niet meer wat of wie je bent tegengekomen onderweg, maar je bent uitstekend thuisgeraakt en hebt genoten van de rit. Ook al meegemaakt?

En terwijl ik zo gezellig verder tufte, lanceerde Q-music wel een zeer interessant topic. Hey, dacht ik, dat is topstof voor m'n blog! Ik wilde dan ook wel eens weten wat jullie antwoorden zijn op de volgende vraag:

"Welke dwanggedachten maken zich al eens meester van u?"

Anke (co-host en verkeersupdatelezeres bij Q) verduidelijkt met een voorbeeld: telkens zij de verkeerstune hoort en dus geacht wordt om zeer professioneel het verkeer voor te lezen, krijgt zij een zekere drang om een ongelooflijk vies woord te roepen. Nu vind ik "kak" niet bepaald een ongelooflijk vies woord, maar soit, dat nu even buiten beschouwing gelaten.

M'n eigen leven zit ook wel doorspekt van zulke dwanggedachten, dacht ik bij mezelf. Zo heb ik altijd de neiging om de auto die me zonet de pas afsneed eens deftig in z'n zij te rammen (mwoehaha). Of een bord te laten vallen tijdens de afwas. De klas binnen te komen en mijn goor weekend op tafel te gooien. Het zoutvat los te draaien op restaurant (ik ben daarvan zélf al de dupe geweest!), een megaknappe man in de lift te beginnen kussen of nee, te flashen in het openbaar (komáán, de reacties alléén al zou kicken zijn!)... Gelukkig is daar nog zoiets als het gezond verstand!

En u? Welke rare gedachten heeft u zo weleens? 

18:55 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

11-03-08

Chinese vrijwilliger gezocht

En als ik op mijn achtendertigste nog steeds single ben...

dan word ik BOM! Dat is iets waar ik al langer zeker van ben. Dan zoek ik een chinese vrijwilliger met inhoud... oké ja, als 't even kan ook deftige looks ... en dan laat ik mijn grote levensdoel wel op m'n eentje uitkomen. Met de allergrootste liefde en toewijding van de wereld.

Grmpf... nog een dikke tien jaar om te maken dat ik deze noodoplossing niet hoef in te schakelen. 

Neen, ik ben niet die dame uit "All that she wants..." van Ace of Base, maar de tijd gaat me toch wel snel van tegenwoordig!

21:58 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

10-03-08

Aan allen...

Aan allen die "gekomen" zijn dit weekend: proficiat! Aan allen die niet gekomen zijn: ook proficiat! Tot welke groep ik behoor, hou ik wijselijk voor mezelf ;o)

Maar misschien toch een kleine schets van mijn zaterdagnacht:

00.00u - net toegekomen in de ambikeet - status: nuchter. Euhm, garçon!

"Hey", zegt een jongeman en lacht wat schaapachtig. Al dansend glimlach ik terug en draai een kwartslag. "Kom je hier vaak?" Draai me weer om, hou er krampachtig de glimlach in. "Nee, af en toe maar". "Je ziet er een spontane meid uit". "Ah, dank je, maar ik ben ook spontaan". "Ja... *hij zoekt duidelijk een interessant onderwerp*... je voelt je precies wel goed in je vel". "Mja, ik ben wel content met mezelf. Jij?". "O ja", zegt hij net iets te overtuigend. Hij is mijn type helemaal niet, lijkt een pak jonger dan mezelf... "En? Al iets gezien naar uw goesting?", vraagt hij met een dikke smile. "Wel", begin ik, "terwijl wij staan te babbelen, heb ik wel oogcontact met die daar achter u." (Djeezes kind, heb je dat nu werkelijk gezegd?) "Ah zo. Wel, ik sta bij de DJ met m'n vrienden. Je moet maar es afkomen hé" "Ik zal nog zien..." "Daag". "Dag ja".

00.15u - gepropt tussen het volk - status: eerste kriek leeg 

De jongen naar wie ik daadwerkelijk had staan lonken, had onze conversatie vanop afstand gevolgd. Hij is de trotse bezitter van een million dollar smile. Zo gauw de schaapachtige was omgedraaid, doet deze niet onknappe man een paar passen vooruit.

"Hey", zegt hij lachend. "Haha, de volgende zie!", zeg ik uitgelaten. (Girl! What the fuck is wrong with you?) "Watte?" De beat verstoort mijn woorden -gelukkig- op het gepaste moment. "Nikske, laat maar. Van waar ben je?" Het gesprek gaat verder... met enkele "toevallige" aanrakingen aan m'n armen, schouders, bips en jawel, de borsten. Een tijdje later kom ik te weten dat hij bezet is. "Damn. Dus dan sta ik hier mijn kostbare tijd te verdoen met u of wa?" Dit alles dus gezegd zijnde na een lang gesprek met humoristische ondertoon. "Tja... maar 't is toch een toffe babbel, niet?" "Tja..." (pfff)

01.20u - 40 cent zoeken voor de WC-madam - status: ik zie haar nog vrij duidelijk

"Hiiii, I am from Brrazil! How are you??" Legt een aangeschoten en gebronzeerde oudere man zijn arm rond mijn nek. "Did you know... you have very beautiful..." *pauze* "eyes?", vraag ik hem. "Yesss, your eyezz are sooo beautiful... and your hairrr" "I know, I know", mezelf loswrikkend, "I simply AM a beautiful woman!" (Djeezes) De WC-madam geeft me een knipoog.

03.45u - retro in da house! - status: mjaaam, k-r-i-e-k...

Hij weer. "Ela!"  "Aaaah, hier zie! Hoe ist?" "Goed ja. Nog geen tijd gehad zeker om eens tot bij de DJ te komen?" "Euhm... neen." "Spijtig. Amuseert u nog hé!" "No problem!" (Waar is mijne kriek?)

04.10u - seriously being hit on - status: Garzon? Cola-laai aub...

"Zodus... gij zegt dat ge nog nóóit ne one-night-stand hebt gehad?" Zijn hand zit ergens verstrikt in m'n haar. Mijn arm hangt nonchalant in de zijne gehaakt. "Nee", zeg ik plechtig. Zijn manier van doen staat me helemaal niet aan, maar hey, hij houdt me tenminste recht. "Allez kom, zullen we eens naar de WC's gaan?" "Heh? No way!" "Krijg ik uw nummer dan?" "Nee..." "Ah, da's proper! Sta ik hier al die moeite te doen!" "Tja... trust me, 't is beter zo. Bedankt voor de cola!" (I can see clearly now...)

5.05u - opnieuw 40 cent aan 't zoeken voor WC-madam - status: ça va wel

Komt een netjes opgesmukte man uit de herentoiletten... de man die me tien minuten daarvoor op de dansvloer ook al in de gaten hield. Hij lacht mysterieus. Ik glimlach geïnteresseerd terug. "Hier", zegt hij tegen de WC-madam "voor twee" en passeert me rakelings. Ik gaap 'm na en krijg er nog net een "dank u!" uit. 

De WC-madam kijkt me geamuseerd aan. "Njaaaa", zegt ze "ge hebt nogal touche vanavond!" "Goh ja", zeg ik bescheiden "veel bla-bla ja..."

In de verte zie ik mister nice guy de trap aflopen. 

00:36 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

06-03-08

Fuck

Wat is dat hier van tegenwoordig?

Overal rondom mij wordt er serieus van jetje gegeven. De liefde bedrijven, passioneel vrijen, vossen, joepen, ballen, batsen, bonken, ketsen, kezen, pompen en wat nóg allemaal!

Vriendinnen die daten en genieten. Vriendinnen die er ook oud en wijs genoeg voor zijn om dat te doen.

En ik zit met mijn regels.

Fuck. 

20:55 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

05-03-08

Krokkoli

TV kan me nog amper boeien. Tenzij er een film met inhoud wordt gespeeld (en dan nog, dan huur ik 'm liever), zit ik nooit op vaste tijdstippen voor het kastje om opgeslorpt te worden door de wondere wereld der series en familieprogramma's. Vroeger was dit wel anders, toen MacGyver het scherm nog echt liet ontploffen en De Droomfabriek mijn fantasie ongekende hoogtes in joeg.

Nee, ik volg niets meer op TV. Zo ben ik ook niet mee met de voorrondes van het Eurosongfestival. Maar dat hoef je nu zelf niet gevolgd te hebben om te weten wat er gaande is. De term Ishtar werd me al menig maal om het hoofd geslingerd. Ondertussen weet ik dat het de naam van een groep is die meedingt naar de politiek o zo incorrecte zangwedstrijd. Ik weet zelfs méér: dit zou de Vlaamse revelatie zijn van de eeuw! Een klepper van formaat, waarmee we gegarandeerd Belgrado zullen platkegelen.

Tiens, tiens. Mijn curiositeit was gewekt. Dus deed ik iets wat ik in lange tijd niet meer had gedaan: ik placeerde me op een welbepaald tijdstip voor de TV en wachtte gretig op de komst van het muzikale buitenbeentje. Niet onbelangrijk: tot dan had ik het lied nog nooit gehoord.

De eerste tonen zetten in. Mijn mond valt open. Werkelijk. Dit kunnen ze toch niet menen. Ik kijk naar moeder Lentesneeuw, die mij met fonkelende ogen aanport "Goed hé!". Ze zit nog net niet mee te springen in de zetel. Ik kijk terug, naar de cowgirl in het rood. Ze lispelt. Ziet of hoort er dat dan niemand? Ze maakt een walk like an egyptian-beweging met haar hoofd. Past er totaal niet bij! Over wat gaat dit eigenlijk?? Oké, ik weet ook wel dat dát net de troef moet wezen, die brabbeltaal. But hey, vergeten dat Urban Trad hen voor was op dat gebied? Zoiets kan je in mijn ogen geen tweede keer doen. 

Zoals ik al zei, dit was de allereerste keer dat ik het hoorde. Heeft niemand in Vlaanderen diezelfde eerste indruk gehad? Hebben ze zich ondertussen allemaal gewillig laten meeslepen door de Ishtar-heisa? Zo is Sergio met zijn ladies ook tot in Tallin geraakt... oh dear.

Kazu? Krokkoli? Oh boy, oh boy... 

15:05 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

04-03-08

RIP beste friet ter wereld!

Het beste frietkot van het land is niet meer... 't is te zeggen, de muren staan er nog. De binnenkant is uitgebrand. Gelukkig kwam iedereen nog op tijd weg. Een defect aan de frietketels. Of eerder, een defect bovenop het defect dat men aan het herstellen was.

Ik had dat eerste defect ook al gemerkt... zo'n paar weken geleden. Zei ik smalend tegen mijn favoriete frietkotbaas: "Awel, zo'n raar geluid dat daaruit komt! Sebiet schiet 't kot hier in brand, mwuhahahaaa" *smile - o, wat ben ik toch grappig - smile*

Not funny anymore dus...

Onze streek lijdt een groot verlies. Met zo'n frietkot! Net naast een voetbalveld gelegen, kan je al denken... en ik voelde me nog extra verbonden, want ik kende de uitbaters van toen ik nog maar een klein dotske was. Heck, ik heb zelfs nog met hun tweede zoon hand in hand gelopen in het eerste leerjaar! Vriendin M aan het andere hand... tja, die gast was populair onder ons dotskes en hij kon niet kiezen tussen ons twee.

In het frietkot van zijn mama kon ik ook nooit kiezen: zelfgemaakte ballekessaus of zelfgemaakte stoofvleessaus... hm, telkens een groot dilemma. En de frietjes... damn, die malse dikke zelfgemaakte friet! Ik zal ze missen... de komende vier maanden dat het terug in opbouw is.

Waar moet ik ondertussen naartoe?!

ps: mannekes! Jullie zijn gebeten door de schrijfkriebels zeker? Wat een hoop postjes heb ik opeens in te halen! Maar ik doe het met plezier hoor... doet u vooral kriebelachtig verder.

22:19 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

03-03-08

Bal Rat Mort

Ja, denk wel dat ik er nu klaar voor ben. Dat mijn lichaam stilaan uit de comateuze toestand is ontwaakt. Nog een beetje duizelig voor het scherm wegens tekort aan slaap het voorbije weekend, maar dit verhaal kan ik jullie toch niet onthouden. Het verhaal van Bal Rat Mort!

Bal Ramor uitgesproken. Ik kende het ook niet, tot nu. Vriendin M en ik waren via-via te weten gekomen dat dit een wel zeer prestigieus bal is in het Casino van Oostende. Jaarlijks komen de carnavalsgezinden er van heinde enne verre bijeen om er in stijl uit de bol te gaan. Hm. Interesting. De via-via is een bevriend en te gek homokoppel, want ja, ook dáárvoor is het bal bekend, zijnde da place to be voor dragqueen-wannabees. Thema dit jaar: Rio de Janeiro! Sí sí, señoriiiitas!

We wisten dus dat de verkleedkist van oma zaliger zwaar zou tekort schieten. De garderobe van onze zalig zotte queer vrienden daarentegen... het gevolg waren prachtige met palletjes bezaaide jurken. Glamour&Glitter factor 1000. Koppendraaien gegarandeerd! Pluimen in de zwaar gestylde haarcoupe was een must. Exuberante make-up al evenzeer.

De halve dag voorbereidingen was niet voor niks geweest, want weet je, bij het binnenkomen in het Kursaal, loop je in je allerbeste catwalkpasje de rode loper op. Omringd door zo'n vijftigtal samengetroepte nieuwsgierigen met fototoestel hou je het hoofd koel en lach je de flitsen tegemoet. 

Eens binnen, word je verwelkomd door James-in-smoking die je de weg wijst naar the point of no return. Dit was al hilarisch op zich, want Brunette en Blondine, onze eigenste dragqueens, moesten al door de knieën wegens torenhoge laarzen en een hoofdplumagerij waar een pauw alleen maar jaloers kan op zijn.

Net voor we de trap op mogen, nog maar eens een one-million-dollar shot van onze markante bende... and off we went... Ikzelf was gehuld in een korte jurk met een soort glitterbengaalsetijgermotief en frullekes onderaan. Paste enorm goed bij m'n zwarte netkousen. Terwijl we de trap bestijgen, voel ik al een hand vrijpostig uitzoeken wat er zich ónder die frullekes zou bevinden. In m'n andere bil een kneep. "Hela hela!" "Hellow, how are you my dear?" Een bende Engelsen... tja, wat kon ik anders doen dan eens ondeugend terug te lachen. Tenslotte... we are here to partyyyyyy!

Decadent, gedurfd, wild en gewillig. Terwijl de avond op die manier vordert en de aandacht de spuigaten uitloopt (yeah, I know I'm sexy, so what, you're not!?), kom ik toch wel een zeer interessant sujet tegen. Of beter, hij spreekt míj aan... "Hi, where are you from?" "Belgium and you?" "What a coincidence! I'm from Ostend!" "Mo hoooow zeg!" Super! Dan toch nog een Vlaamse speld gevonden in de overwegend Anglosaxische hooiberg. En wel een zeer knappe speld ook nog. Ondertussen hangt vriendin M ook al ferm verwikkeld in "een gesprek". The evening is going great! Toog wordt tafeltje, pintjes worden vodka-oranges, nacht wordt ochtend. Onze hotelbedden zullen uiteindelijk nooit beslapen geraken. 

Nee, ook niet op een ander geslapen. Nooit geslapen, tout court! Tja, heb de spek-met-eieren op zíjn bed afgeslagen... iets wat ik nu, achteraf gezien, wel begin te betreuren, doeme toch. Maar all in all is het een onvergetelijke tweedaagse geweest! 

Daarnet nog een smsje van mijn intrigerende metgezel door de nacht. Hij is goeie punten aan het scoren...

16:10 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |