17-01-08

Teveel vrouw?

Ik kom tot die conclusie. Ik zal 'teveel' vrouw zijn. Too much to handle. Misschien zelfs too 'hot' to handle. Hell yeah, nu mag u gerust denken dat ik een omhooggevallen griet ben met een torenhoog ego. U mag van mij. Het zal me een dikke worst wezen.

Hoewel ik dit beter niet zou schrijven (omdat het mogelijks tegen mij kan gebruikt worden), zet ik het toch zwart op wit. Want het zijn de laatste woorden die ik eraan wil vuil maken. De finale conclusie.

Twee keer op rij is me ietsje te veel. Twee keer in het ongewisse gelaten zonder boe of ba. Twee keer dat ik mezelf bereidwillig opstel en het deksel op mijn neus gewreven krijg. 't Getuigt niet echt van de volwassenheid die ik had verwacht.

Want volwassenen, dat zijn we allemaal in dit spel. De spelregels zijn nochtans heel simpel: you give a little, you take a little, no strings attached. Dat een man hiermee moeite zou hebben, had ik helemaal niet verwacht. Maar goed, het is zeker mogelijk en dan moet dat gerespecteerd worden. Maar stel nu dat een man zich daar uiteindelijk niet comfortabel bij voelt en dat niet durft te zeggen. Zou hij dan vol enthousiasme ook maar iets beloven? Ik dacht het niet.

Dan blijft voor mij nog maar één mogelijkheid over. Hij rammelt ermee. Hij speelt ongegeneerd met mijn dierbare voetjes. En met welke reden begod? Niet om mijn hartje te veroveren. Dat is al helemaal zijn bedoeling niet. De mijne trouwens ook niet. Om mij op stang te jagen dan? Mogelijks. Zeer waarschijnlijk zelfs, aangezien ik nu het beste van mezelf aan het geven ben op dat gebied. Maar ik moet het mezelf nog één keer toelaten, omdat schrijven mijn manier is om een hoofdstuk af te sluiten.

Het had mooi kunnen zijn, zo'n friend with benefits, maar dan moeten die benefits er toch ooit wel een keer van komen, niet? Komt nu misschien heel oppervlakkig over allemaal en ja, ik vraag mezelf ook af of ik niet stiekem in een man aan het veranderen ben. Maar ook dit is wie ik ben. Een vrouw met een libido. Verdomd moeilijk als je dan ook nog eens verstand tussen je oren hebt zitten en niet met gelijk wie je lusten wil botvieren.

Bij deze alweer iemand om aan het lijstje 'no can do' toe te voegen. Ik zei het toch, ik ben teveel vrouw. Te overweldigend, te mondig, te gulzig... misschien zelfs te mooi om waar te zijn?

Ik kruip stilletjes in een hoekje en lik m'n wonden. U dacht dus dat een vrouw veel gemakkelijker aan haar trekken kwam? Op een platvloerse manier zeker, maar zoals ik het graag wil duidelijk niet.

00:19 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

16-01-08

Hebt u wel het juiste sterrebeeld?

***You Should Be An Aries***


What's good about you: you're fearless about taking charge and grabbing the spotlight

What's bad about you: if you're annoyed, you're not going to hide it!

In love: you jump in quickly and don't mind risking your heart

In friendship, you're: likely to have a new best friend each month

Your ideal job: detective, butcher, or surgeon

Your sense of fashion: ultra trendy and sexy

You like to pig out on: appetizers, especially buffalo wings


What Sign Should You Be?

Ik ben geen Ram. Ik ben een Boogschutter... MAAR dit testje zit er zo naast nog niet:

Ja, ik neem graag de leiding en ja, ik sta heel graag in de spotlights. Ik sta altijd wel ergens te springen met mijn veel te korte beentjes "Look at me! Look at me!". Daarnaast gééf ik ook graag aandacht, daar niet van. Ik kick er zelfs op om mensen dat goed gevoel (jullie kennen dat liedje vast nog wel) te geven.

Een negatief kantje aan mij is, inderdaad, dat mijn gezicht en radde tong boekdelen spreken. Wie tegen mijn kar rijdt, zal het geweten hebben. Kan die gevoelens nauwelijks voor mezelf houden.

Love.... aaah, love! Daarin ben ik steevast een bungeejumper. Rekker aan mijn voeten en duik, de diepte in. Meermaals gebeurt het mij dat de rekker afschiet en ik face down, ass up neerstort. Auw. Maar ook hier kan ik het niet helpen.

Qua vriendschap ben ik een zeer sociaal en joviaal mens. Ik maak gemakkelijk nieuwe vriendjes, maar die bombardeer ik niet meteen tot de beste. Zo kom je er maar weinig tegen trouwens. Gecontroleerd plezier typeert me hier meer.

Mijn ideale job: slager?? Woehaha! Alhoewel... ik zou het wel eens zien zitten om een halve koe uit te benen, biefstukken te snijden en ribbekes te scheiden. De frustraties zouden er met stukken afvliegen! Hetzelfde geldt voor chirurg trouwens... (wtf? Only kidding...) Als laatste zou ik mijn bokes wel kunnen verdienen met detective spelen. Oooo ja, daar kan ik me direct in vinden. Ik ben nu al een halve Sherlock Holmes. Alles uitpluizen en de waarheid achterhalen, koste wat het kost. Typically me.

Mode: tja, ik ben niet zo'n modekoningin... weet nauwelijks wat er zich afspeelt op de catwalk. Ik draag mijn eigen stijl... nee, eigenlijk stijlen... vandaag in slodderbroek en dito trui, morgen een elegant kleedje met netkousen ;o)

To pig out on something betekent iets gulzig naar binnen werken, met krot en mot opschrokken dus. Buffalo wings? Bwaaa... geef me maar die kippendingetjes in de plaats. Appetizers in het algemeen? O mjaaaam, voor mij het hoogtepunt van welk feest dan ook. Verbroederen met de garçons helpt daarbij :o)

Nog even de auteursrechten verzorgen, want dit testje ben ik gaan halen bij Miss Mystic. Bedankt voor deze luchtige pauze!

And now back to work... grmpf.

13:37 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Een eigen fotoboek

Exciting! Ik mag straks mijn fotoboek afhalen bij Blokker. Vijf maanden fratsen en toeren in het buitenland heb ik netjes op 64 bladzijden samengevat gekregen. Foto's mét uitleg weliswaar. Veel beter dan telkens je laptop open te zwieren en de mensen een allegaartje te tonen. Waar ik al zeker tegenop zag, was om ál die foto's te laten afdrukken en die dan met van die vervelende kleine stickertjes in een fotoalbum te kleven. Mijn handen zijn daar trouwens niet voor gemaakt. Gegarandeerd hangen ze scheef of ben ík diegene die vol hangt met plakkertjes.

Ik knutsel wel graag, maar geef mij toch maar een pc en een gebruiksvriendelijk programaatje waarmee ik kan knippen en plakken, van gedacht kan veranderen en het tóch weer anders doen... tot ik tevreden ben. Zeer plezant, indeed :o)

Blokker biedt ook kwaliteit! Ik heb het resultaat al gezien bij een vriendin. Zeg nu zelf: je eigen fotoboek met hard cover, waar de foto's nooit vergelen en de klevertjes hun kleverigheid nooit verliezen. Handig! Bovendien betaal ik maar 50 euro voor het hele geval: hoeveel achtergrondkleuren je ook gebruikt, hoeveel foto's je per pagina ook "plakt".

Dus, zoekt u nog een origineel geschenkje voor relatief weinig geld? (Je kan ook kiezen voor een kleiner boekje met 12 pagina's bijvoorbeeld en soft cover). Blijven uw digitale foto's ook steeds verweesd achter op de hard disk van uw pc? Surf dan snel naar hier en knutsel je fotoboek in mekaar!

Ik ben benieuwd naar het mijne...

11:11 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

14-01-08

Gniffel gniffel

"We zijn in form zenne, mevrouw!" En bibi was gewaarschuwd.

Zeventien tieners kijken me geamuseerd aan, terwijl ik mijn meest verhullende pokerface opzet. "Des te beter", zeg ik "allez kom, we gaan de les beginnen!".

De maandagblues? Dat kennen pubers niet. Nog niet. Het leek veeleer op een vrijdagnamiddag net voor de grote vakantie. Ik heb vandaag de eer gehad om mijn allereerste propje door de klas te zien vliegen. Toen ik vol interesse vroeg of ik het mocht lezen, klonk het uit twee monden unaniem: Neeee! "Stop het dan maar onmiddellijk weg!" De omzittenden gniffelden. Nee, dit was echt niet het moment om toegevingen te doen.

Nog geen vijf minuten later beginnen vier andere plezanterikken luidop een conversatie te houden, middenin een oefening, zomaar... moet kunnen. Ik ga er bij gaan staan. "Tasje koffie dames en heren?" "Maar 't ging over de les", proberen ze nog. Het wordt stil in de klas.

Ik draai me om, loop naar het bord en zet me nonchalant neer op de voorste bank. Ik verander in de gids. Zij de kudde... en ze zúllen me volgen. "Kijk", begin ik, "ik doe mijn best om de lessen aangenaam te laten verlopen. Ik maak het jullie gemakkelijk door het schema van de les zelfs al aan bord te brengen. De leerstof is nu misschien wel zwaar, maar zo gaan we zeker niet vooruit." 34 ogen staren me aan. Expressie nul.

Ik ga verder op een kalme toon "Ik respecteer jullie. Jullie mogen gerust assertief zijn." "Wat is dat, mevrouw, assertief?" "Dat jullie een eigen mening mogen hebben en dat ook uitspreken. Ik duld het, zolang jullie dat doen op een beleefde manier en op het geschikte moment." Een paar hoofden knikken me instemmend toe. "Allez, en dan gaan we nu verder met de oefening..."

Echt stil wordt het nooit, maar ze zaten toch weer met hun ogen gericht op hun boek. Toen ik even later nog op bord een fameuze spreekoefening en toets neerkrijtte, zag je aan hun gezicht dat het menens was. "Allez mevrouw, mogen we die spreekoefening niet per twee doen?" "Per twee? No way, ik wil elk van jullie eens apart bezig zien. Je kan het vast wel alleen."

Ik heb hun eerste huistaken binnengekregen vandaag. Mijn beurt om te gniffelen nu...

18:12 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Ambetante vraag

Gisteren bekroop mij een wel zeer akelige vraag. Ik zag mezelf daar liggen in het tweepersoonsbed, beide kussens in het midden op een hoopje geflanst, twee boeken links, drie boeken rechts. Want dat heb je dan, als je alleen slaapt: de lectuur kan gerust mee IN bed.  

En opeens was ze daar, de vraag. Haar lange, knokelige vingers grepen mijn pols vast en knepen me ter verantwoording. Ik kon niet anders dan mijn boek laten vallen. Verontwaardigd keek ik haar aan: "Wat nu weer?"

Ze zette haar meest bedenkelijke gezicht op en vroeg: "Wat... als je nu je hele lange leven alleen blijft? Geen lieve man die je 's morgens wakker kust, geen kinderen die je voor je verjaardag ontbijt op bed komen brengen. Een huis voor jou alleen, waar je alleen kookt, alleen de afwas doet, alleen de TV wegzapt. Wat als?"

"'t Is al laat", zei ik, in de hoop dat het excuus zou werken. "Moet je daar nu nog mee aan komen draven? Ik moet morgen werken." Ik draaide me met een zucht op mijn buik (want zo slaap ik het best) en deed het licht uit.

"Tja", zei ze fluisterend, en ze nestelde haar koude lichaam tegen het mijne, iets wat ze anders nooit doet. "Je zal er stilaan toch rekening mee moeten houden. Binnen drie jaar ben je er al dertig..." Ze was duidelijk op dreef. Wat daarna volgde was een hele litanie over hoe ik het toch anders had gezien toen ik jonger was, dat ook ik mijn geluk verdien, dat ik me meer moet openstellen voor nieuwe mensen... "Maar ik stel me toch open?" "Jaja, maar je hart zit wel zeer stevig op slot hé, meiske".

Ergens temidden van haar stroom woorden moet ik ingedommeld zijn. Gelukkig. Maar toen ik vanmorgen wakker werd, lag ze er nog. Triomfantelijk uitgestrekt langs de kant van het bed. Ik trippelde zo stil als ik kon de slaapkamer uit en liet haar voor wat ze was.

Ze kan zien dat ze tegen vanavond het huis uit is. Wat een ambetante vraag!

 

11:24 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

13-01-08

I exist!

Een nieuwe gadget voor de skynetbloggers: het Exist profile.

 

Niettegenstaande dat ik al enkele soortgelijke profielen heb rondslingeren op het net, heb ik me hier toch ook weer laten verleiden. Veel staat er niet in, gezien ik mijn anonieme status het liefst zo wil houden. Maar 't is wel fun dat je een netwerk van vriendjes kan uitbouwen, kan zien wie er je blogje bezoekt en er nóg maar eens een andere manier van communiceren op nahoudt. Ik merk ook op dat meer en meer skynetbloggers zo'n Exist-profiel aanmaken.

Eens kijken wat het geeft...

16:32 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

The musical of my life

Hahaaaa, eindelijk relaxen! Goed doorgewerkt vandaag (tussen de reacties op m'n blog door).

Mijn enige real life sociale contacten van de dag waren: de man van het boekenwinkeltje waar ik nog wat kopietjes kon maken, de meneer in de Fun die me geen cartridge nr. 21 meer kon verkopen en de meneer van de fotozaak die nog net één zulke cartridge liggen had! Jihaa, he made my day! Verder één telefoontje van m'n beste vriendin "Wat denkt ge, mies? Even ontspannen vanavond?" Ik heb haar moeten teleurstellen, omdat ik wilde doorwerken. Zelfs vergeten te eten sinds vanmiddag!

Maar nu dus: tijd voor welverdiende ontspanning! Ik zet mijn media player aan en begin aan mijn blogronde. Bij Mzungu krijg ik al meteen een stokje in mijn schoot geworpen. Deze keer een wel zeer muzikaal.

De opdracht luidt: zet je mediaplayer aan (or whatever produces sound), op shuffle weliswaar (en dat is altijd zo bij mij) en noteer de eerste 20 liedjes. Deze compilatie zou the story of your life moeten vertegenwoordigen. Nu, ik was op dat moment al zo'n vijf minuten aan het luisteren (even gecheckt welke liedjes tot dan) en ben vlijtig beginnen noteren. Neen, ik heb niet gezeurd. Hoewel ik bij sommige deuntjes wel een zeer hoge drang kreeg om ze te skippen... Goed, hier komt de waarheidsgetrouwe versie van mijn leven... in soundtracks:

  1. Opening credits: K's Choice - Too many happy faces. Oke, beetje melancholisch, maar zo kan ik soms wel zijn ja.
  2. Waking up scene: Status Quo - You're in the army now... ooooewoow, I'm in the army now?? Misschien wel in één of andere strijd, met mezelf... ofwel heb ik het allemaal maar gedroomd. :o)
  3. Getting ready scene: TV Tunes - The love boat theme. Haha! Ik zie mezelf al in de badkamer bezig op die muziek. Romantisch!
  4. Car driving: Daft Punk - Television rules the nation. Euhm, mja... ja... niet mijn favo cruising muziek, maar kom.
  5. High school flash back: Rita Hovink - Laat me alleen. Man, ik schaam me dood! Maar ach, 't gaat over mijn tienertijd :o) En tieners, you know...
  6. Nostalgic scene: George McCrae - Rock your baby. Een gouwe ouwe! Tja, die staan ook tussen mijn playlist. Toch, dit is nu niet mijn nostalgischste plaat ever...
  7. Angry scene: Mezelf (Ikke dus ja, zingen en opnemen *ahum*) - Beatiful. Een cover van ons Christina door mij persoonlijk... maar ben er niet echt boos om.
  8. Painful scene: Clouseau - Ik zie de hemel. Bij een straalblauwe dag naar boven kijken, 't kan soms pieken in de oogjes... maar voor de rest.
  9. Break-up scene: Edith Piaff - je ne regrette rien. Er knal op!
  10. Sad, break-up scene: KC and the Sunshine Band - Give it up. Tja, als het afscheid triest is... toch opgeven dan?
  11. Nigthclub dance scene: The Veronicas - 4Ever. "Here we are, so what you're gonna do? Do I have to spell it out for you?" Hehe, klopt als een bus. Graaauw.
  12. Buddy, side kick scene: Marco Borsato - Zeg me wie je ziet. Awel, de beste persoon om zo'n vraag aan te stellen is natuurlijk je buddy. Correct.
  13. Secret love scene: Green Day - Boulevard of broken dreams. Hm, dit liedje blijft voor mij gekoppeld aan één welbepaalde jongen. Secret was de love niet, wel ongrijpbaar... en uiteindelijk onmogelijk.
  14. Life's OK: Evanescense - Lacrymosa. O jee... so not Life's OK!
  15. Love scene: Justin Timberlake - Sexy back. Liever sexy dan melig, idd!
  16. Kissing scene: Jackie Wilson - Reet Petite. Haha! Dat wordt wellicht een turbodraaizoen.
  17. Relaxing scene: My Chemical Romance - Dead! Euhm? Relax, take it easy?
  18. Action fight scene: Daniel Boone - Beautiful Sunday. Stel je daar eens een Terminator scene bij voor in volle actie! Hihiii.
  19. Victory scene: Barry White - Let the music play. Nog zo'n schaam-je-rot moment... no further comment...
  20. Closing credits: Pussycat Dolls - Don't Cha. Aah, dat begint er al meer op te gelijken :o) De allesomvattende, concluderende scene!

Het 21ste liedje kon ik jullie ook niet onthouden: Prince - Purple Rain. Zááálig om zo door de blogs te struinen... Wiens leven zou ik nu ook eens op muziek willen zien staan? Ah, Miss Mystic! Welk oeuvre treffen we in uw muziekbibje aan?

01:25 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-01-08

Waarom een vrouw zo lang in de badkamer zit

Vooraleer ik aan mijn ontplofte bom werk begin voor vandaag, moet ik toch even iets kwijt. Zo heel eventjes maar. Ik richt mij vooral tot al het mannenvolk onder jullie. De dames zullen me hoogst waarschijnlijk bijstaan in mijn betoog.

Weten jullie, heren... hebben jullie énig idee wat een voorbereidingen een vrouw treft alvorens zij op date gaat met u, de gelukkige? Waarschijnlijk niet. Dat een man een bloemetje hoort mee te brengen op een afspraakje, is niet voor niets uitgevonden. Wij vrouwen verdienen dat wel na uren zwoegen.

Ik verklaar mij nader.

De afspraak wordt gemaakt. De plaats van ontmoeting is bekend. De vrouwelijke hormonen schieten vrijwel meteen in actie. Want wij willen er piekfijn uitzien, overdonderend, ja zelfs oogverblindend!

Dan trekken wij naar de badkamer waar wij eerst en vooral onze pot wax opwarmen. De bikinilijn die weer veel te snel is bijgegroeid, gaat er onverbiddelijk af. Daarna nemen wij onze ladyshave en scheren het hele zaakje bij. Dat hoeven wij niet per sé te doen, zegt u? Toch wel, want als het er dan toch van komt, sta je als vrouw liever niet met beschaamde "kaken".

Vervolgens wordt het pincette bovengehaald. Ten eerste voor de wenkbrauwen, ten tweede voor alle verloren gelopen haartjes die geniepig op de onmogelijkste plaatsen zijn komen te staan. Ik bespaar u, man, de details. De vrouwen weten waarover ik het heb.

We verplaatsen ons naar de douche (o ja, en eerst nog de waxspullen uitspoelen en te drogen hangen). Eens in de douche neme men het scheermesje. De benen en oksels worden weer zo zacht als een babyvelleke. Elk streepje huid moet er eigenlijk wel stralend uitzien. Vandaar de luffaspons en de zacht peelende douchegel van Dove.

Na het afdrogen volgt een hydraterende en licht glanzende bodylotion (ook van Dove, zodat we bij hetzelfde geurtje blijven). Terwijl we ons hele lijf masseren, checken we nog eens dubbel of alle haartjes deskundig verwijderd werden. Indien niet: terug naar het pincette!

We zijn aanbeland bij het haar nu, de coiffure... anders dan bij jullie (een beetje gel en 't is in orde), moeten wij een kwartier -ten minste!- föhnen en stylen vooraleer het deftig te noemen valt.

Daarna op naar de slaapkamer voor de laatste fase. Tegelijk gaan de kleerkast, het juwelenkistje, de schminkbox én de parfumlade open. Een sexy lingeriesetje, een tenue om U tegen te zeggen: jawel, het wordt allemaal zorgvuldig uitgekozen voor u, meneer! Alsook de juwelen, het parfum van de avond en de subtiele, natuurlijk ogende make-up.

Na zo'n twee uur (pas op, wij amuseren ons ondertussen wel) staan we picobello klaar voor de date.

Het is echter niet zo fijn als je even later te horen krijgt dat het avondje uit wordt afgelast.

13:12 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

11-01-08

Vandaag wil ik maar 1 ding:

Tip: klik alvast op de 'pleej'-toets en lees de tekst gerust mee onderaan...
Da's al tien jaar, da'k in 't vak zit (ja, nu wel iets minder, maar kom)
'k heb geschreven in Aalst, Peutie, Zwevezele, Genoelseldere
'k Heb blogs doen vollopen
'k Heb blogs doen leeglopen
'k Heb succes gekend
'k Heb ellende gekend (bwaaa)
'k Heb toejuichingen gehad
Bloemekes, verzoek"nummers"
AC/DC, Cherie, Bakske vol met stro
Ik weet niet waarom (of toch?)
Ik weet niet hoe het komt (o jawel)
Maar bloggers hebben meestal maar één verzoeknummer 
Je veux de l'amour
Je veux de l'amour
Waar ik ga, waar ik sta
Voor ik sterf, voor 'k verga (van de goesting)
Je veux de l'amour 
'k Heb een syndicaat (tja, wa zijt ge dáár nu mee?)
'k Heb een agent (waar??)
De ene werkt per tarief
De ander op percent
Degene die zoals ik werken op het sentiment (hell yeah!)
Worden door het leven niet lang verwend (oei… nee?)
Ze worden zot (ik OOK!) 
Je veux de l'amour
In een kano, op het strand (direct)
In de lift, op de tram (o ja ja ja!)
Op de vloer (of in een zacht bed, een rond liefst en een GROOT!) 
Ik babbel met de gast
Die mij een glas aanbiedt (of meerdere)
Tot ik genoeg op heb voor een volgende stap
Ik babbel met 't ventje
Dat er tof uitziet
Ik sloof me uit
Compliment en een grap (mwoehaha! *ahum*)
Maar ik wil geen grap meneer, ik wil geen grap
Je veux de l'amour
Ik wil geen geld meer van diejen tieste
Ik wil dat hij van me houdt
Pour toujours 
Wanneer een blogger succesvol is
Dan heeft 'ie talent, fans, wordt geëerd als een vorst (nou jaaa...)
Wanneer 't minder goed gaat, wat heeft 'ie dan nog (ja, WAT?)
Paranoia (*slik*?), en twijfels en vooral veel dorst (o ja, dat wel!) 
Je veux de l'amour
Je veux de l'amour
In die hel
Als ik kots in de goot
Onder 't kwijl, half dood (dan nóg gaan ze me nemen!)
Je veux de l'amour 
Liefde voor mij en voor m’n hond (poes?)
Die heel de nacht in de auto op me wacht (down girl)
Ik wil er zelfs voor de premier (de welken?)
Al heeft 'ie z'n smoeltje niet mee 
Je veux de l'amour
Je veux de l'amour
Voor m'n slapeloze vent, van tranen nat
Als ik thuiskom, strontzat
Om 4 uur ’s ochtends (pas op, dat zou ik NOOIT doen ;o) ) 
Je veux de l'amour
Voor m'n vrienden (voor hen, met hen en in hen...)
Die ook vanavond weer de weg naar m'n deur niet vinden
Je, je, je, je, je, je veux de l'amour
Voor die verstrooide madam
Die haar pil vergat
Voor abortus
Op weg naar Amsterdam (hell, naar wherever!)
Je veux de l'amour
Nu, niet seffens, niet direkt, niet subiet, niet weldra, maar nu
Maintenant, tout de suite, heute godverdomme
Je veux de l'amour 
En ook geld, geld (jaaaa, veeel geld!!)
Om cadeautjes te kopen (huh?)
Om aan iedereen te geven (huh? huh?)

Opdat ze zouden van me houden (*zucht*)

;o)

15:32 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

10-01-08

Mijn eerste keer vanavond

Een voorsmaakje!

 

17:40 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Het vel van de beer

Hm. Uiteenlopende reacties op meneer Te Braaf, zijn pogingen om met mij op date te gaan en mijn bedenkingen daaromtrent. Een kleine analyse:

Cijferkes, Luna en Saartje vinden deze meneer absoluut een no-can-do. If he has to go, he has to go. Mijn "sneeuw" zal voor deze droogstoppel zeker niet smelten en ik laat hem best gewoon weten dat zijn pogingen tevergeefs zijn.

Okay guys. Enerzijds hebben jullie gelijk. Ik ben ook een fervente aanhanger van die allereerste "klik". Aangezien ik niet direct dat wow-effect ervaarde bij onze eerste woordenwisseling en heupenwiegeling, zal ik er maar moeilijk "meer" in kunnen zien. De eerste indruk is nog steeds van een zeer belangrijke tel, inderdaad!

Maar natuurlijk, de beer kan zijn vel niet verkopen vooaleer hij geschoten heeft (of zoiets)... Only kidding :o)

Wat M&M, Breeg en Nina opperen, ligt dan óók weer in mijn lijn van denken: geef die man een kans! Een kans om me beter te leren kennen (want wie zegt dat IK zo'n superbe, allesomvattende, ideale vrouw ben?). Een kans ook voor mij om hém beter te leren kennen. Die optie hou ik voorlopig nog open. Maar hij mag wel eens van onderwerp beginnen veranderen...

Tot slot waren er ook mensen die zich persoonlijk aangesproken voelden over het begrip 'IT-er' en de stereotypen die dit beroep met zich meebrengt. Troost u, ik ben niet het soort vrouw dat élke IT-er zonder meer een nerd vindt, maar geef toe, er zitten er toch tussen! Julie vel niet meegerekend dus ;o)

O ja, @ Chaoot: neen, zijn naam begint niet met een K.

17:08 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

09-01-08

Let's talk about...

Ik zit met een grote frons te studeren op het jaarplan Nederlands (waar moet ik die luisteroefening nu nog tussen persen? En die toets? En, for that matter, de komende 4 hoofdstukken??), wanneer mijn gsm me plots terugbiept naar de realiteit. Ha! Het leeft nog! En ha! Ik ben nog net geen asociaal geval geworden door mijn job. Of zo interpreteer ik toch het smsje: het bewijs dat er aan mij wordt gedacht.

Vier biepjes dan nog!? Warempel! Het is een láng smsje...

Altijd spannend, die paar seconden dat je je gsm uit je tas murwt, de brol die er mee uitgevallen is terug propt en het ding nieuwsgierig unlockt.

Tsss... 't is meneer Te Braaf... alwéér. Ik hoor op de achtergrond een toeterende meuh meuh meuh meuh meuuuuuuh en wil maar al te graag een joker inleggen. Ik zei dus alwéér. Ja, want meneer Te Braaf houdt mij sinds die bewuste nieuwjaarsnacht steevast op de hoogte... van zijn werk!? Ook nu is dat niet anders:

Elaba, alles goed? Al druk geweest bij jou? (allez gij!) Bij mij momenteel ook werk genoeg, ma we zijn het ondertussen al gewoon (euhm? juist ja.) Met een project bezig maar tot nu toe al goed verlopen (moest ik nu nog weten waarover je het hebt?) Wel nog redelijk wat werk te gaan. Grtjs. (manneke, ge zit tóch al aan twee smsjes, dus turbotaal is niet nodig. Het doet mij trouwens altijd denken aan "grutjes", vraag me niet waarom.)

Allez... eerlijk, over wat gaat die sms nu? Druk-werk-project-werk. Ik weet nauwelijks iets over die kerel, behalve dat hij genoeg had gedronken die nacht. En dat hij IT-er is... hm, een niet onbelangrijk gegeven misschien?

Maar goed, ik wéét natuurlijk wel waarom hij dit doet. En hij had me enkele dagen geleden zelfs mee uitgevraagd... zonder veel succes evenwel. Dat kwam grotendeels door mijn eigen stapel 'werk'. Maar met zo'n smsjes maakt hij me nu ook niet bepaald warm voor meer.

Ik vraag me al meteen af wat we zullen doen op zo'n eerste date... praten over 't werk?

21:33 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

08-01-08

And the award goes to...

O jee. Ik ben genomineerd?!

Terwijl wij allemaal nietsvermoedend en vrolijk onze blogjes dagelijks volkriebelen, woedt er in de wandelgangen van blogland een heuse strijd om de award voor de beste blog van 2007. De Bwards genaamd, spreek uit: biewoarts. Ik had er eerlijk gezegd nog niet eerder van gehoord. Vorig jaar werd deze uitreiking voor de eerste maal georganiseerd door een zeker meneertje confituur en co. Dit jaar doen ze het weer. Ik kom dus compleet uit de lucht gevallen, alhoewel de website carre confiture wel ergens een belletje doet rinkelen, maar weet nu niet direct waar.

Goed. Ik hoor gisteren dus van een medeblogger dat ik ook in de lijst sta van de kansmakers op een finaleplaats. Mijn ego spinde even diep, rekte haar pootjes deugddoend uit en liet haar staart krullen van voldoening. Ja, ik heb dat graag, te weten dat m'n blogje gewaardeerd wordt. Wie niet trouwens? Die lijst is nu geen select groepje hoor. Er staan heel veel blogjes in. En da's maar goed ook! Ik vind dat iedere blogger wel op de één of andere manier een teken van erkenning mag krijgen, voor al de tijd die hij/zij steekt in intrigerende schrijfsels, een aangename lay-out, de interactie met de collega-bloggers. Niet dat we dat met tegenzin doen, hell no! Het is onze hobby, nietwaar?

De sportieveling zelve, heb ik dan ook mijn drie voorkeursstemmen uitgebracht. Het zijn de blogjes die me in de loop van het voorbije jaar het meest hebben verrast. Ik heb wel een blogronde van om en bij de 30 blogs... dus vergeef me voor al die anderen die ik niet heb kunnen nomineren. Ik lees jullie allemaal even graag!

Om nog eens terug te keren op die lijst. Tegen u, mijn trouwe lezer, zeg ik: ga en vermenigvuldig u! Klik op -->de link<-- en breng uw stem uit! Hoe langer de lijst, hoe meer eer we er allemaal uit halen :o)

Dan wil ik nog afsluiten met een welgemeende dankuwel voor die bloggers die in stilte op mij gestemd hebben. Geen flauw idee wie dit zou kunnen zijn (en ik hoef het ook niet te weten), maar daarom niet minder BEDANKT!

14:48 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

07-01-08

Stiletto-ongemakjes

Moe!

Heck, ik ben moe!

't Doet deugd om al jullie positieve reacties te lezen, echt waar. Ik voorspel een paar drukke maanden in mijn toekomstige bestaan. Op relatief korte tijd moet ik drie jaarplannen volledig uitgekiend hebben. Elk jaarplan moet ik onderverdeeld krijgen in afzonderlijke lessen. Tegelijk moet ik die lessen ook nog degelijk en nauwkeurig op papier zetten. En dan hopen dat ik in de praktijk rondkom met alles wat ik gepland heb. Kleine zucht, staat u me toe. Ik heb de nodige courage, daar niet van, maar ik weet gewoon nu al dat er bitter weinig tijd zal resten voor enige andere ontspanning (zo ook voor mijn blogje hier, vrees ik).

Vandaag thuisgekomen na een redelijk geslaagde eerste dag. Ik had voor de gelegenheid mijn gloednieuwe laarsjes met stilettohak aangetrokken, kwestie van wat groter te lijken. Maar ook het auditieve effect is daarbij niet te onderschatten: mijn passen weergalmden autoritair door de klas en de babbelaars werden op slag stil. Ooo ja, er zitten zoals verwacht een paar chatterboxes bij (wees gerust, ik kan ze wel aan...) Maar goed, de laarsjes! Niet echt verstandig als ze nieuw zijn dus! Ik ben de elegantie er blijven uitpersen, heb de stekende pijn in mijn voetkussentjes genegeerd, verbeten! Maar oooh, eens uit het zicht van de leerlingen, kon ik niet snel genoeg naar mijn auto pikkelen als liep ik over een tapijt van hete kolen. Waarom ben ik geen sportlerares geworden?!

En verder? Goh, niks speciaals. Ik ben nieuw, ik moet echt nog aan alles wennen... en heb nog heel wat te leren. Dat je bijvoorbeeld eerst best door het raam checkt of een klas al dan niet bezet is voor je je sleutel in het slot steekt, merkt dat de deur al open is, de deur alsnóg nonchalant opengooit met 17 leerlingen in je kielzog... om dan aangestaard te worden door een 20 of wat andere leerlingen die er al zitten. Euuhm... woeps, wrong classroom... (hoewel op mijn rooster wél dat klassnummer stond vermeld!) In omgekeerde richting weer naar buiten, de 17 leerlingen niet snel genoeg voor je uit duwend en op zoek naar een andere klas :o)

Of nog, dat je je gezond verstand best gebruikt wanneer leerlingen hun naamkaartjes slordig hebben opgesteld. Dat een meisje onmogelijk Tony kan heten en dat het misschien wel eens een Jony zou kunnen zijn?! Om nog maar te zwijgen over Folien... (oke, dat laatste had ik dus wel degelijk door hé).

Soit, ik ga nog wat verder werken... Het ga jullie allemaal goed ondertussen!

23:05 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-01-08

Het ken-jezelf-stokje

Voila. Alle lessen voor de eerste week van het nieuwe jaar zijn ingeblikt! De vetten en voeten (da's vakjargon, niks van aantrekken) er netjes in verwerkt en het jaarplan er zorgvuldig naartoe gelinkt. Nog 17 weken te gaan zo :o))) Te hopen dat ik het voortaan wat vlugger doe, want anders wordt het maar een zeer triestig sociaal bestaan.

Vandaar ook dat ik pas op dit onmogelijke uur de tijd heb gevonden om langs te lopen bij bloggend Vlaanderen... en wat vond ik daar? Een nieuwjaarscadeautje van ons Saartje! Eén van de allereerste stokjes van dit jaar. Het kind had nog geen naam, dus doop ik het hier onderweg wel effe: Het ken-jezelf-stokje :o)

1. Wat wilde je later worden toen je nog een kindje was?

Ik heb veel lopen verkondigen: advocate, journaliste, zangeres, schrijfster... maar nog het langst vroedvrouw of dierenarts. Nu, die vroedvrouw, dat kwam omdat mijn oudere zus dat ook wou zijn en naarmate ik mijn eigen individuutje ontwikkelde, stond me het idee van na-aperij niet echt meer aan. Dierenarts... tja, ik heb nog steeds een grote liefde voor alles wat loopt, kruipt, springt, glibbert en zwemt... maar ben er dus niet in verder gegaan.

2. Wat ben je dan uiteindelijk geworden?

Ik ben vertaler-tolk gaan studeren, maar ook dát ben ik niet geworden. Ik heb mijn centjes een tijdje verdiend als telemarketeer, als medisch secretaresse, als McDo-medium of large?-juffrouwtje en als courgettenplukster (oke ja, die twee laatste jobs waren in het buitenland om m'n reis te bekostigen)... maar zeer binnenkort zit ik dus temidden van mijn droomjob :o) En dat zal ik nog een hele lange tijd blijven!

3. Hoe wilde je, als kind, er later uitzien?

Goh... als kind was ik daar niet zozeer mee bezig. Ik was niet van het type meisjes dat o zo graag ballerina wilde zijn of topmodel. O nee, ik was veel te druk bezig met in de bomen te klauteren en er weer uit te vallen, met bonen te eten uit de kom (met een grote houten lepel!) zoals het een echte cowgirl betaamt. Ik leefde vooral in één grote fantasiewereld (Middeleeuwse jonkvrouwen, Romeinse keizers). De zetel was mijn fort en de mat was een zee... zulke toestanden. Hoe ik er later uit zou zien? Poeh!

4. Hoe zie je er nu uit?

Niet mis ;o) Haha, welja... ik ben dus geen topmodel geworden, maar heb wel nog steeds de lenigheid van een aapje, het avontuurlijke van een cowgirl, de elegantie van een jonge deerne en de stoutmoedigheid van Cleopatra.

5. Hoe zag de man van je dromen eruit?

Haha, kent er iemand nog de serie "Booker", met Richard Grieco als tough cop? Man man... in mijn jonge tienerjaren hing die boven mijn bed. De plaats waar zijn lippen stonden afgebeeld, was op den duur doorweekt ;o) Anyway, ik zou mijn toekomstige hond zeker en vast Booker genoemd hebben!

6. En wat is het uiteindelijk geworden?

Bono :o) Mijn hondje dat ik op m'n veertiende kreeg. Jaaa, ik had Booker al volledig weggekust van de muur tegen dan. Heh? Dat was de vraag niet? Neeeext!

7. Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?

Oh, ik heb er altijd veel gewild! Een stuk of zes, op zijn minst! Lekker het huishouden doen, de kindjes pap geven, ze aan- en uitkleden... mja, tot ik een pop kreeg die kon wenen en plassen... TEGELIJK!

8. Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?

Als het van mij afhangt (en ja, of course zal dat zo zijn ;o)) graag drie. Twee is veel te dubbel en eentje te alleen. Ik zal wellicht niet te kiezen hebben. We zullen het nemen, zoals het komt.

9. Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Wat ik het allerliefste at was kip in de ananassaus met bollekes :o) Dat maakte mijn moeder altijd klaar voor mijn verjaardag (en als ik het vroeg ook). Wat ik totaal niet lustte: wel, sinds ik eens een volledige portie preistamp in een zak van de GB had uitgekotst (tja, er was niets anders in de buurt), kwamen m'n haren al recht bij de geur alleen.

10. Lust je dat nu nog (niet) of heb je andere favorieten?

Euhm. Het kipgerecht is gebleven en mijn moeder maakt het nog altijd klaar :o) Ik heb mijn preifobie ondertussen wel overwonnen, maar zet me nu geen schorseneren meer voor m'n neus. Brr! Mijn favo dishes zijn geworden: pasta op alle mogelijke manieren, wokgerechten, biefstuk-friet (natúúrlijk) en M&M's met paprikachips!

Azo zie. Mijn stokje is vervuld. Ik geef het op mijn beurt door aan Cijferkes, Chaoot en Breeg! Good luck you guys...

03:06 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

02-01-08

Silence! I kill you!

Mijn overbuur is een aannemer. Hij heeft een grote opslagplaats achteraan z'n huis. In die stal ligt een slijpschijf. Mijn overbuur is dol op slijpen. Vooral wanneer ik in mijn examens zat. Mijn bureau ligt aan de straatkant. Het zou een rustige straat moeten zijn, ver weg van de grote stad, middenin het groen. Perfect om te studeren. Dat is al ten eerste buiten de maand juni gerekend! Juni had er een handje van weg om net tíjdens de examens het verdorie heet, zwoel en doef te maken! Dus ik studeerde meestal met de ramen wagewijd open, om toch een licht briesje mijn kant op te jagen.

Mijn overbuur, de slijpgrage man... hij slijpt altijd als ik het niet hebben kan! Zo ook vandaag, 2 januari! Ik heb nog welgeteld vijf dagen om het vak Engels voor 5des en 6des voor te bereiden en tegelijk ook Nederlands nog eens door te nemen. Vijf dagen, meneer de overbuur! Wat zit u verdorie te slijpen op 2 januari?! Moet u niet ergens aan tafel zitten nu, met een dikke bûche op uw taloor? Met uw gretige ogen en vette glimlach deze kaloriebom zitten verorberen? Oh, lach ook nog maar ja, tijdens het slijpen. Gezellig, hilarisch zelfs. Had er nu nog een regelmaat in gezeten, in dat slijpen, ik zou er nog een leuk deuntje bij kunnen verzinnen. Maar neen, u doet het nu eens na 5 seconden, dan weer na 10... net als ik denk, nu is het toch allemaal opgeslepen, dan begint u er weer aan!

Gelukkig Nieuwjaar, meneer de buurman. Wat denkt u van een drilboor als cadeau?

ps: voor diegenen die niet weten waar de titel van mijn postje vandaan komt... het wordt zo stilaan een bekende oneliner van het buiksprekerspoppetje Achmed, the dead Terrorist. Jeff Dunham is de man die het doet. Puik werk, mijns inziens! Dit is slechts een kort fragmentje uit deze sketch. Ik raad jullie aan om verder te youtuben en leg u maar alvast plat, want het wordt GIEREN!

16:09 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

01-01-08

28 uur wakker

Ken je dat moment waarop je óver je nood-aan-slaapgrens gaat? Dat is dus nu aan het gebeuren bij mij. Vergeef me op voorhand voor enige mistypsels en andere fouten in deze post, want mijn ogen staan wel degelijk op half drie. Maar slaap? Dat heb ik even niet meer.

Om 9u deze morgen hebben we de lichten zien aanspringen, de laatste pot gepakt en de keet gesloten. Ik en mijn vriendin M., met de armen zusterlijk in mekaar gehaakt. O ja, links van mij ook nog meneer Te Braaf en rechts van haar meneer Ik Zen Een Machotype. Vier op een kromme rij, that is.

We hadden de Ajuinen gelaten voor wat ze waren zo rond een uur of vier (al onze pogingen ten spijt om de boel in gang te trekken) en zijn dan toch naar onze eigen thuishaven gereden, waar de sfeer er wél dik in zat.

Vele bekende gezichten en gelukkige nieuwjaren. Maar daarnaast ook nog een paar kilo's onverkend vlees. Zoals altijd schuimen we met ons tweetjes eerst de kuip af in ware polonnaisestijl. Ik moet zeggen dat deze techniek toch zijn vruchten afwerpt: de mannen knikken goedkeurend wanneer ze onze wiegende heupen "erdoor moeten laten" en dansen zelfs spontaan wat pasjes mee. Oh kijk, nóg een bekende! Mwa, mwa, mwa! Smiiile :o) Dan zie je zijn vrienden bedenken "tiens, wie zijn die dames nu weer?" Maar we blijven nooit te lang talmen op één plaats en dansen onze weg nonchalant verder door de zaal.

Terug bij onze eigen vriendenkring... Check-point: wie is ons met de ogen gevolgd door de meute heen? Ah dáárzo! Hm, nicht slecht! Posities innemen en... shake that ass ;o) We moeten het gewoon aanvaarden, er ons gedwee bij neerleggen: de mens is in wezen een dier met alle instincten vandien. Dit gedrag is maar al te normaal te noemen, en al zéker op een avond als deze.

Maar de paringsdans wordt pas echt ingezet wanneer de eerste kandidaat zich aanbiedt. Hij komt zogezegd onwetend mijn richting in gewalst, "botst" tegen m'n rug en loopt een eindje mee de dansvloer over. Ik draai naar rechts, hij draait naar rechts. Ik links, hij links. Ik blijf ter plekke, hij ook. Hij port mijn ene zij bijna tegen mijn andere en glimlacht ietwat ingetogen. Zijn ogen laten iets anders uitschijnen. Blij te merken dat ik nog al mijn kleren aanheb. Op een bepaald moment "denkt" hij iets gehoord te hebben van mijn kant en komt onschuldig vragen "wat zei je?". "Euhm... was tegen m'n vriendin *smiiiile*." "Hoe heet je eigenlijk?" Hehe, here we go ;o)

Het leek een zeer vriendelijke, lieve en attentvolle man. Een tikkeltje te diep in het glas gekeken, maar wat wil je. Hij kon het zelfs als charmant laten overkomen. En toch... is het er niet van gekomen. Hij was me veel te braaf (en te zat). (Allez nu? Tja, ik zit blijkbaar zeer complex in mekaar... *zucht*) Maar we hebben hartelijk gelachen, lang gepraat, hij heeft een paar keer zijn kans gewaagd... maar nee, ik vond het wel goed zo :o)

M. had ondertussen ook touche. Ik Zen Een Machotype stond haar met zwierige gebaren vanalles uit de doeken te doen. Proper kostuumpje, verzorgd ringbaardje, zonnebankvelleke. Ze is geen sikkepit geïnteresseerd in wat hij te vertellen heeft, maar amuseert zich ondertussen wél... met hem volledig te doen gaan. Hij vertelt ronduit over zijn dikke spaarboek, zijn grote -maar 't is vooral voor 't comfort- auto, zijn eigendom (de zíjne dus he!), zijn zware job... kortom, hij is zó fier op zichzelf he! Ik ben er ondertussen even bij komen staan. "Ja maar," zeg ik "dat is fier zijn op wat je HEBT... Ben je ook fier om wat je BENT?" Euuuuuh... daar moest hij toch even over nadenken.

Meneer Te Braaf mist me blijkbaar. Nu komt ook híj aanschuifelen om dit diepzinnige gesprek mee te volgen. Het wordt een hilariteit van jewelste wanneer de mannen tegen mekáár beginnen te discussiëren. Een wedstrijdje "wie maakt het best indruk op de dames". Er worden punten gescoord, dan weer afgetrokken. Geen blad voor de mond, en zo hebben wij het graag :o)

We lopen uiteindelijk alle vier arm in arm de zaal buiten. M. en ik stappen onze auto in. En kijk nou toch es! Te Braaf en Ik Zen Een Machotype zien we in de achteruitkijkspiegel SAMEN hun weg vervolgen. Een wel zéér romantisch zicht. Gloednieuwe vriendjes... en dat door óns toedoen!

;o)

 

13:23 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

30-12-07

FIF-poespas

U kent het woord FIF nog niet? Laten we een kat een kat noemen. FIF is een acroniem van de Engelse uitdrukkig a Friend I Fuck. Afgeleid daarvan is er het werkwoord "fiffen". Ik moet dringend onzen Dikken daarover eens inlichten, trouwens.

U houdt het niet voor mogelijk hoezeer ik met deze termen rond mijn oren ben geslaan de laatste dagen. Daarbij kom ik tot de ongelofelijke conclusie dat er nog veel te veel mensen een tekort ervaren áán. Dat het geen kattenpis is, hoef ik niet te vertellen zeker? Ook ik loop als een krolse viervoeter om de hete brij heen. Doet ze het of doet ze het niet? Kreeg ik die verdomde jingle maar eens uit m'n hoofd.

O ja, ik zou maar al te graag eens de katjes in het donker willen knijpen. Ik heb zelfs al enkele kandidaat-katers in het vizier. Maar die blijven rustig zitten in hun boom. Ik kan alleen maar kijken. Ze eruit schreeuwen, doe ik nu ook niet. Voor 't zelfde geld koop je een kat in een zak, nietwaar?

Daarnaast is er ook een ander -lees: welwillend- potentieel. Maar die wil ík dan niet. Ofwel te veel 'friend', ofwel te weinig 'fuck' naar mijn voorgevoel. Het grappige is wel dat het zonder enige schroom op tafel wordt gegooid. Het is dezer dagen al net zo gewoon als iemand meevragen naar de cinema. Ik vraag me werkelijk af waar het aan ligt. Het zal toch niet mijn openmindness zijn, begod? Ik begin er althans niet zelf over, nu ja, of toch weinig...

Oke. Ik geef toe dat ik wel eens de kat bij de melk durf te zetten. But hey! Girls just wanna have fun, zong ooit de blonde gekrolde diva. Of ik niet bang ben voor een kater nadien? Dat ze misschien hun kat zullen sturen en dat ik het dáármee zal moeten stellen? Ach, ik maak me er al lang geen zorgen meer over.

Een kat in het nauw maakt immers vreemde sprongen ;o)

23:28 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

F(u)ift er maar op los?

"Fiffen" (spreek uit fiefen): het werkwoord bestaat wel degelijk, maar helaas nog niet opgenomen in Den Dikken. Had dit wel het geval geweest, dan zou dit lemma vergezeld staan van volgende uitleg: "mekaar als vrienden uit de nood helpen zonder verdere verbintenis".

"Een fif" (spreek uit: fief): "een vriend die u bij tijden van tekort graag uit de nood helpt (en omgekeerd) - acroniem van de Engelse uitdrukking Friend I Fuck.

Zo. Laten we een kat een kat noemen.

En wat denkt deze kat ervan? Zij ziet geen graten in de vis. Alleen het kleine detail dat de mogelijke fiffers waar zíj wil mee fiffen haar hoog feromoongehalte niet ruiken (en en dat de schare kandidaat-fiffers die zich plots en bij de vleet aanmelden, er niet echt in slagen de kussentjes van deze kattin warm te maken.

 

20:54 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-12-07

Komt er nog iets van?

Nee, 't komt gelijk niet. Zo'n beetje inspiratie om te schrijven.

Vooral omdat ik druk bezig ben met de voorbereidingen voor het nieuwe semester. Ik heb een halve meter leerboeken, werkboeken en handleidingen voor de leerkracht om door te nemen. Daarna nog lesvoorbereidingen opstellen, een jaarplan uitwerken... en ik zit nu al achter op schema.

Maar goed, ken jezelf, zeggen ze dan. Ik ben wel iemand die pas in actie schiet op het allerlaatste moment, als er écht geen tijd meer overblijft voor afleiding - waaraan ik me o zo graag laat verleiden. Uit ervaring weet ik dat het "uiteindelijk" wel in orde komt. Less (time) is more, in mijn geval.

Zodus, het punt is van mijn potlood gebroken, mijn pen zit zonder inkt (ik hoor het bolleke binnenin het buisje al ratelen) en mijn bic houdt het ook al voor bekeken.

Of misschien ben ik gewoon mijn muze kwijtgespeeld?

Ik wens jullie alvast een spetterend nieuwjaar toe en een 2008 om nooit te vergeten. Just in case... ik hier dit jaar niet meer zou geraken.

10:50 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

25-12-07

In de fleur van mijn leven

Dit hoeft geen uitleg... Mira, een knappe zangeres. Eentje naar mijn hart, want zij zegt het gewoon. Zij zegt precies wat ik denk, hoe ik het voel en mijn leven ervaar... nu dus.

In de fleur - Mira

13:40 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-12-07

En wat hebben wij geleerd vandaag?

Waarom had ik al van op voorhand zo'n donkerbruin vermoeden dat vooral mijn mannelijke lezers op mijn vorig postje zouden reageren?

Hihi, it takes a man... sometimes indeed :o)

Even opsommen wat ik heb geleerd:

  • Ik trek in het vervolg een spiderwoman-pakje aan, ttz een "hemelsblauw/fluoroos kinky nauw zittend leren pakje" en trotseer de wetten van Newton door direct op mijn deurSTIJLEN te springen (en ja C, doordat mijn zolen aan de auto vastvriezen, kan ik wél in een hoek van 90° blijven hangen... daarenboven, jij kent mijn lenigheid en stevigheid van mijn quadriceps nog niet ;o))
  • Maar dáárvoor heb ik natuurlijk wel eerst mijn rubbers ingesmeerd met vaseline (never leave without!) en mijn lederen laarsjes aangetrokken. De deuren openen probleemloos en ik krijg niet meer 'the hots' van mijn auto. Ik weet begod niet wat teflonpoeder mag wezen, maar ik heb het toch in mijn sloten gespoten/gegoten/gestrooid?
  • Mocht ik de deuren tóch niet openkrijgen, kan ik er nog altijd éérst tegen duwen :o) Zo blijken de rubbers zich vanzelf te willen losmaken van de deur. Het gaat in tegen al mijn vrouwelijke logica, maar ik geloof het wél en zal het uittesten ook!
  • En mocht de elektriciteit alsnóg door mijn lijf schieten bij het openen van de deur, dan probeer ik het voortaan anders door de het buitenste van de deur te blijven vasthouden TERWIJL ik uitstap. Zo zal ik geen "kittelingen" meer ondervinden... (waren het échte kittelingen geweest, eerlijk, ik zou wel honderd keer in en uit de auto stappen, IN mijn blootje :o))
  • Voor de rest stap ik de winter door met beide handen professioneel gewikkeld in zakdoeken. Een megagoeie tip van ons Maike zie!

Nee echt, ik waardeer jullie tips hoor! Meer zelfs, ik probeer ze gelijk uit wanneer ik straks vertrek naar de Kerstmarkt. Joehoe, jeneverkottekes, here I come!

13:53 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

22-12-07

My car and me

Potverdommelingskes toch! Gisteren mocht ik mijn lockspray al bovenhalen, omdat mijn sleutel niet wilde omdraaien in het slot van mijn autootje. Vandaag draaide het slot wel (hoezee), maar kreeg ik de deur niet open!

Nu moet je weten dat ik eerder een klein mensje ben, dus kan je je voorstellen dat ik zo goed als met mijn schoenzolen op mijn deur was gesprongen, de beide handen tussen mijn benen en zo aan het handvat zat te trekken. Maar 't hielp niet. Met mijn vingertopjes dan maar langs de stijfvervrozen caoutchouen dichtingen gewreven en ergens proberen een gaatje te maken, but my bodyheat definitely wasn't hot enough (tiens?).

Grmpf... op naar de passagierkant: ook daar tevergeefs staan sleuren (jaja, het pinneke was er wel degelijk uit!). Fine, you ugly beast of terror! Dan maar de achterdeur! En jawel :o) alzo ben ik vandaag in mijn auto geraakt.

Denk maar niet dat mijn autoperikelen daarmee voorbij zijn in deze winterperiode. Ook bij het uitstappen heb ik gegarandeerd prijs: een lichte irritante schok aan mijn vingers, wanneer mijn huid het ijzer raakt. En dat telkenmale! *zzz* Damn you!

Oooh, maar ik ben er ondertussen al op voorbereid. Bij het uitstappen geef ik mijn deur een harde zwaai (even checken of er toch niemand te dichtbij staat) en ondertussen jump ik eruit, net voordat de deur terug "springt". Als ik chance heb, dan springt ze direct in het slot :o) Meestal heb ik die chance niet... en wordt het alsnog: *zzz* daaamn you!

Tss, ik zal nog eens naar de car wash trekken met jou, wanneer het vriest dat het kraakt. (I know, niet zo'n goed idee als je je deuren daarna nog op een normale manier wil openkrijgen).

23:45 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Gentsche lolle

Een èwer wordend koppel inviteert de gebuurs veur te komen ete. Iedere kier oas den èwe man zijn vrèwe iets vroagt, begint hij mee: "schatse, lieveke, zoetse, schetebezeke, engelke", enz...  Enfin, de gebure zijn onder den indruk, want 't koppel was hoast 60 jaar getrèwd. Oas de vrèwe efkes noar de keuken es, zegt de gebuur tege de man : "Kijk, ik vinde da zuu schune dadd' uw vrèwe, achter al die joaren dadde getrèwd zijt, nog altijd troetelnoamkes geeft".  

Den èwere man buig zijn huufd. "Zwijgt", zegt hij "'k kan al tien joar op heure noame nie mier kome..."

Cool

11:21 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

21-12-07

Man song vs Woman song

Op mijn blogronde kom ik allerlei gevoelens en verhalen tegen. And I can't help but notice... dat de meesten een beetje treurig getint zijn of doorspekt met nostalgie. Ook ik ben schuldig hieraan... 't Zal wel met de tijd van het jaar te maken hebben.

Maar, teerbeminde lezers en lezeressen, mag ik even voor een plezante noot zorgen in deze donkere dagen? In het kielzog van mijn postje mars vs venus, geef ik u THE MAN SONG:

Oke ja, ook de mannen mogen nu es lachen ;o)

Ziehier: THE WOMAN SONG:

Everybody happy now?

11:37 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

20-12-07

Hier laat ik je los

Wrong place, wrong time. Ik kan het niet beter omschrijven. Of er een toekomst had ingezeten, dat zullen we wellicht nooit weten. En stilletjes maak ik me ook los van die gedachte.

Lieve jij, je bent me d'er eentje. Lang geleden dat ik nog zo in vervoering werd gebracht. Onverklaarbaar hoe jij dagelijks in mijn gedachten rondsluipt, mijn fantasieën verrijkt en mijn onderbuikje beroert. Je hebt hét wat mij betreft wel: humor, intelligentie, zelfvertrouwen en volwassenheid. Maar daarnaast heb je ook dat jongensachtige, dat speelse, waar ik al zeker niet tegen bestand ben.

*zucht*

Ik ben een dromer en droom meestal mijn eigen droom. Dat is precies wat hier gebeurd is. Ik heb er meer uit gehaald dan erin zat, meer droompjes gedroomd dan er in werkelijkheid waren. Zeer doet het wel, maar daar kan jij niks aan doen. Ik neem het je niet kwalijk, net zoals jij mijn warrige spinsels, die ik je dan zonodig wil vertellen, met een glimlach aanhoort en begrijpt.

Carpe diem werkt enige tijd voor mij, maar ik hou het niet vol, althans niet bij jou. Omdat ik in wezen een vrouw ben? Omdat ik toch stiekem naar de toekomst kijk en hoop? Ik deed het niet met opzet, geloof me. Voor jou is momenteel alles carpe diem en ik geef je groot gelijk.

Zodus, ik heb gisteren een klik gemaakt. Hier stopt het. Ik wil niet langer afhankelijk zijn van jou in mijn gedachten. Ik wil niet langer zitten bedenken wat jij denkt. Jij hebt jouw leven en je doet dat goed. Ik heb het mijne, waarin nog zoveel te gebeuren staat.

Hier laat ik je los... (al kon je verdomd goed kussen!)

13:39 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

19-12-07

Welk type bent u?

Even plagiaat plegen -we vereffenen de rekening later wel ;o)- en het onderwerp van een postje bij collega-blogger Unexpected in de kijker zetten.

Hij kan moeilijk weerstaan aan testjes invullen. Wel, ik deel in zijn nieuwsgierigheid. Deze keer gaat het over een personality test, die de wel zeer originele naam Jung-Myers-Briggs test draagt. Misschien had u er al van gehoord?

Ik eigenlijk nog niet (alhoewel er ergens in de verte bijna onhoorbaar een belletje rinkelt over iets wat  Joe Bradley ooit heeft gepost). Enfin, even kort schetsen wat u zoal te weten komt door ja of nee te antwoorden op deze 70 vragen...

De mensheid is ruwweg op te delen in 4 temperaments: the Guardians, the Rationals, the Idealists en the Artisans. Elk temperament kan op zijn beurt dan weer onderverdeeld worden in 4 types (vb. Guardians> Inspector/Supervisor/Protector/Provider). Zo zijn er dus 16 specifieke types in totaal.

Om te weten welk type jij bent, wordt nagegaan of je extravert of introvert bent, of je afgaat op je zintuigen in plaats van op je intuïtie, in hoeverre je een denker of een voeler bent, en tenslotte of je de wereld actief beoordeelt, dan wel passief aanschouwt.

Waar dit alles goed voor is? Er zijn wel een paar werkgevers die van deze test gebruik maken om een concreet profiel te schetsen van hun sollicitanten. Bovendien doe je bij deze nog eens een flinke dosis zelfkennis op én als je mijn linkje volgt, de test doet en de resultaten wat verder uitspit, krijg je zelfs een lijstje van jobs, hobby's, lectuur en levenshoudingen die het best bij je passen. "Om je nóg beter te ontwikkelen", zeg maar :o)

Wat bracht dit alles voor MIJ nu aan het licht? Hihiiii...  ik ben eruit gekomen als een echte "Teacher"! Een zeer representatieve test dus, mijns inziens. Ook wat betreft mijn "intimate relationships" slaat de uitleg de nagel op "mijn" kop. Read for yourself (maar 't is geen verplichting):

Teachers are natural facilitators in all their relationships, encouraging those around them, urging their personal growth, and taking charge of others (particularly of groups) with an extraordinary enthusiasm and confidence. Indeed, Teachers are so expressive and charismatic in their leadership -- in a word, so inspiring -- that they seem in some ways less coercive than the other Idealists. Keirsey says that, though Teachers are both expressive and role-directive, they manage to "command without seeming to do so," not by means of explicit orders, nor through saintly patience, romantic longing, or mute withdrawal, but by kindling in their students and colleagues their own passion for self-exploration and development. Teachers are masters of the art of positive expectation (or "front-loading"), and they communicate their belief in the evolution of the "self" with such a glow of promise that quite often, as Keirsey tells us, their optimism "induces action" in others, and the "desire to live up to [their] expectations."

Teachers bring all this infectious energy to their intimate relationships as well, and they make passionate and delightfully creative companions. However, at such close range the intensity of their wishes for their loved ones can create interpersonal conflict. Teachers can overwhelm their loved ones with their exuberance, and with their Pygmalion presumption that everyone wants to be helped along the path of self-discovery. Then, when their loved ones either resist their pressure or fail to meet their idealistic expectations, Teachers can feel frustrated, disillusioned, or even betrayed by the persons they care most about.

21:00 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-12-07

Massagemodel

Wat is er plezanter dan een vriendin die avondschool schoonheidszorgen volgt? Juist ja, uitgenodigd worden door die vriendin om als model te dienen tijdens de les.

Nu, als model dien je ook wel te betalen, maar dan alleen de producten. Doe daar nog eens bij dat mijn vriendin zowat de beste van de klas is... dan moet ze het mij geen twee keer vragen!

Deze avond heb ik drie uur lang (3 uur!) op de massagetafel gelegen. Eerst een bodypeeling gekregen, die er met hete doeken weer werd afgehaald. Daarna een Zweedse massage op mijn welgevormde voorkant (met als voornaamste doel toxische stoffen af te drijven) en vervolgens een wellness op en top relax massage op mijn bevallige achterkant (ahum).

Mannekes toch! Heb ik genoten! En dat voor een luttele 11 euro... Avondscholen schoonheidszorgen: allen daarheen :o)

 

ps: bedankt iedereen voor de plezante reacties op het vorige postje!

22:53 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

't Is MEVROUW vanaf 7 januari!

Jaja :o))) Al het duimwerk van jullie heeft wel degelijk geholpen!

Na ongeveer vijf minuten was het al in de sjakosj en zei de zeer vriendelijke adjunct-directrice: U bent aangenomen, mevrouw! Het was dan toch voor de job waarnaar ik eerst had gesolliciteerd, nadien telefonisch en zonder klare reden werd afgescheept, om vervolgens dan tóch uitgenodigd te worden op gesprek. Een beetje een weirde gang van zaken en ik merkte ook dat de directrice ietwat verveeld zat met haar welles-nietes beslissing.

Ik vroeg me stilletjes af of de eerste njet dan toch door die dt-fout kwam en in gedachten zag ik al een donkere vergaderzaal, ronde tafel, board of directors, mijn brief in het midden en de dt-fout zwaar omcirkeld in 't rood. "Dat kán toch niet he! Voor een leerkracht Nederlands dan nog!" "Kom kom, vergissen is menselijk. Ik vind dat we ze toch eens op gesprek moeten laten komen." "Tja...". "Geven we haar een kans of niet? Steek je hand omhoog, wie ervoor is."

Zwiep. Terug aan het bureau met voor mij de lieflijk uitziende directrice: "Welja, we waren eigenlijk op zoek naar een Germaniste. Maar bij nader inzien bent u ook gekwalificeerd genoeg en bovendien telt de persoonlijkheid boven alles. Vandaar dat ik u alsnog had opgebeld voor een gesprek." Ik lach vol enthousiasme en zeg: "Wel, en ik wil u bedanken voor de kans die u me geeft, want ik weet dat ik voor het onderwijs geboren ben!". Ze lacht vriendelijk terug en geeft een waarderende blik.

Het volgende "jurylid" is de Zeer Eerwaarde Heer Directeur in hoogsteigen persoon. Hij overloopt mijn cv en wil natuurlijk weten hoe ik de tijdsgaatjes heb opgevuld. "Backpacken? Wat is dat?", vraagt hij en ik vertel hem uitbundig over mijn avontuurlijke trip heel ver weg van hier. "En je hebt het blijkbaar overleefd!", lacht hij. 't Zijn trouwens stuk voor stuk vriendelijke gezichten hier, van de poetsvrouw tot de secretaresses, maar dus ook in de hoogste geledingen laten ze zich van hun aardigste kant zien.

Ik voelde me meteen op mijn gemak en ik moet wel gestraald hebben toen ik terug bij de directrice aanklopte. "Ja", zegt ze, "je bent wel heel blij he".

En of!

13:00 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

17-12-07

Anoniemer dan anoniem

Soms wou ik dat ik het kon zijn.

Kennen jullie ook dat gevoel dat er zodanig veel door je hoofd raast? Zaken die beter onuitgesproken blijven, zélfs op een anonieme blog? Het zijn vaak gevoelige dingen, die je beter met de persoon zelf bespreekt. Liever dát dan jezelf te zitten gek maken op voorhand (zonder reden), tijdens (al dan niet met reden) en daarna (als er dan nog een reden is).

Mezelf gek maken, ik kan er wat van! Een eeuwig durende dialoog tussen me myself and I, en dat elke dag, toch sedert... Ach kom, doe dat nou niet! Tut-tut, doe het juist wel! 't Is misschien beter als je het zo laat? Maar neen, denk eens aan jezelf en waar JIJ beter van wordt!

Argh... en ik kan het niet eens deftig uit mijn pen laten vloeien. Correctie: ik mág niet van mezelf. En in feite heb ik met deze post al veel te veel gezegd. Want ik wil niet 'zo' zijn en wil het al zeker niet tonen. Face it, je bént echt zo. Waarom mezelf dan nog langer negeren? Alright, I am who I am: ongeduldig en gulzig vooral! Ik wil alles, meteen en dan wel nú. Eén probleem: ik krijg het maar niet te pakken...

Dan kruip ik eerst en vooral in een hoekje met een stevige tas zelfmedelij, twee klontjes koppigheid erbij en roeren maar! O ja, en graag ook nog een scheutje jaloezie tegenover al die diegenen die het wél hebben. Ik druk vervolgens op de knop van mijn zelfbescherming en hou zogezegd het hoofd koel. Keep on smiling, that is! Dat lukt me nooit lang... want opeens bedenk ik me dat het op die manier al lang niet meer hoeft voor mij. Dat ik mijn best heb gedaan. Dat een mens maar zoveel kan doen. Baf, en daar maakt de gelatenheid zich meester van mij...

Eigenlijk, als ik het nu zo bekijk, word ik er niet bepaald een beter mens door. Ik roep mezelf voor de zoveelste keer een halt toe. Het is genoeg geweest.

21:37 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |